Mürekkebe Boyanan Sardunya 3 — Sümeyye Demirkan

İnsanın kalbi kimdeyse evi de oradadır Bahar geldi ve çiçekler kalplerini sarıp sarmaladı Önce bakışlar sonra tebessümlerle adımlar atıldı Sıcak bir kışı geride bırakan güzel ruhlar şimdi güneşin ışığında yanmaya hazırdı Mislina ve Akif Selim in kalbi birbirinin dengiydi ve her kalp dengine koşardı Mislina şairdi Akif Selim ise şiir Fakat ikisi de okudu ikisi de yazdı çünkü birbiri için atan kalpler bir gün muhakkak bir kitabın aynı cümlesinde nefes alırdı Sevgileri her geçen gün derinleşirken karşılarına çıkan güçlüklere inat daha sıkı sarılıp bir söz verdiler Bu sevmeleri kıskandıracak güzellikte bir sevgiydi çünkü kalp kırmaktan korkan iki insan nefreti hiçbilmezdi Onlar gökyüzünün en güzel yerinde parlayan iki inci tanesiydi Her insanın kalbi bir kafestir ve oraya bir kuş girer Kalp severse kuş yaşamayı bilir küserse o kafesin içi boş kalır ama kalbinin içindeki öldü diye sevmekten vazgeçilmez

Kalp izlerle dolu bir haritadır şehrinin bileti ona ait olandır Güneşin ısıttığı ruhlar artık tüm mevsimin tadını almıştve bundan sonra hangi gökyüzünün altında olurlarsa olsunlar baktıkları pencere bir oldukça hissetmek her zamankinden daha güzel olacaktı Mislina ve Akif Selim in birbiri için atan kalpleri var oldukları bu dünyada en güzel sevgiyi anlatmaya devam ediyordu Kar yağdı güneş açtı bahar geldi ve yaprak döktü bu gökyüzü sanki hiç bitmeyecek bir masalın içinde yaşamışlar gibi Oysa masallar da bir gün son bulurdu ama onlar kendi masallarına bir son yazmadılar çünkü sevmek de yaşamak gibiydi sonu yoktu Karanlık bir sokakta ufacık bir ışığın altında görmüş gibiydim ilk onu bu kocaman dünyada sevdiğim ve ait olduğum şehri bulup orada sonsuza kadar yaşamak gibiydi

Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisigözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştıve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündekisardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşıoldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine gidenzarif ve tehlikesiz bir yoldu S evginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa da ince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler

İnsanın kalbi kimdeyse evi de oradadır Bahar geldi ve çiçekler kalplerini sarıp sarmaladı Önce bakışlar sonra tebessümlerle adımlar atıldı Sıcak bir kışı geride bırakan güzel ruhlar şimdi güneşin ışığında yanmaya hazırdı Mislina ve Akif Selim in kalbi birbirinin dengiydi ve her kalp dengine koşardı Mislina şairdi Akif Selim ise şiir Fakat ikisi de okudu ikisi de yazdı çünkü birbiri için atan kalpler bir gün muhakkak bir kitabın aynı cümlesinde nefes alırdı Sevgileri her geçen gün derinleşirken karşılarına çıkan güçlüklere inat daha sıkı sarılıp bir söz verdiler Bu sevmeleri kıskandıracak güzellikte bir sevgiydi çünkü kalp kırmaktan korkan iki insan nefreti hiç bilmezdi Onlar gökyüzünün en güzel yerinde parlayan iki inci tanesiydi Her insanın kalbi bir kafestir ve oraya bir kuş girer Kalp severse kuş yaşamayı bilir küserse o kafesin içi boş kalır ama kalbinin içindeki öldü diye sevmekten vazgeçilmez

Kalp izlerle dolu bir haritadır şehrinin bileti ona ait olandır Güneşin ısıttığı ruhlar artık tüm mevsimin tadını almıştı ve bundan sonra hangi gökyüzünün altında olurlarsa olsunlar baktıkları pencere bir oldukça hissetmek her zamankinden daha güzel olacaktı Mislina ve Akif Selim in birbiri için atan kalpleri var oldukları bu dünyada en güzel sevgiyi anlatmaya devam ediyordu Kar yağdı güneş açtı bahar geldi ve yaprak döktü bu gökyüzü sanki hiç bitmeyecek bir masalın içinde yaşamışlar gibi Oysa masallar da bir gün son bulurdu ama onlar kendi masallarına bir son yazmadılar çünkü sevmek de yaşamak gibiydi sonu yoktu Karanlık bir sokakta ufacık bir ışığın altında görmüş gibiydim ilk onu bu kocaman dünyada sevdiğim ve ait olduğum şehri bulup orada sonsuza kadar yaşamak gibiydi

Kalp izlerle dolu bir haritadır şehrinin bileti ona ait olandır Güneşin ısıttığı ruhlar artık tüm mevsimin tadını almıştı ve bundan sonra hangi gökyüzünün altında olurlarsa olsunlar baktıkları pencere bir oldukça hissetmek her zamankinden daha güzel olacaktı Mislina ve Akif Selim in birbiri için atan kalpleri var oldukları bu dünyada en güzel sevgiyi anlatmaya devam ediyordu Kar yağdı güneş açtı bahar geldi ve yaprak döktü bu gökyüzü sanki hiç bitmeyecek bir masalın içinde yaşamışlar gibi Oysa masallar da bir gün son bulurdu ama onlar kendi masallarına bir son yazmadılar çünkü sevmek de yaşamak gibiydi sonu yoktu Karanlık bir sokakta ufacık bir ışığın altında görmüş gibiydim ilk onu bu kocaman dünyada sevdiğim ve ait olduğum şehri bulup orada sonsuza kadar yaşamak gibiydi Tanıtım Bülteninden

Sevgi acıtır öp yaralarımdan belki sana da bulaşır Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisigözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştı ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündekisardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşıoldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine giden zarif ve tehlikesiz bir yoldu Sevginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa daince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler Tanıtım Bülteninden

Sevgi acıtır öp yaralarımdanbelki sana da bulaşır Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisigözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştı ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündekisardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşı oldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine giden zarif ve tehlikesiz bir yoldu Sevginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa daince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler Tanıtım Bülteninden

Sevgi acıtır öp yaralarımdan belki sana da bulaşır Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisigözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştı ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündekisardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşıoldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine giden zarif ve tehlikesiz bir yoldu S evginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa da ince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler

İnsanın kalbi kimdeyse evi de oradadır Bahar geldi ve çiçekler kalplerini sarıp sarmaladı Önce bakışlar sonra tebessümlerle adımlar atıldı Sıcak bir kışı geride bırakan güzel ruhlar şimdi güneşin ışığında yanmaya hazırdı Mislina ve Akif Selim in kalbi birbirinin dengiydi ve her kalp dengine koşardı Mislina şairdi Akif Selim ise şiir Fakat ikisi de okudu ikisi de yazdı çünkü birbiri için atan kalpler bir gün muhakkak bir kitabın aynı cümlesinde nefes alırdı Sevgileri her geçen gün derinleşirken karşılarına çıkan güçlüklere inat daha sıkı sarılıp bir söz verdiler Bu sevmeleri kıskandıracak güzellikte bir sevgiydi çünkü kalp kırmaktan korkan iki insan nefreti hiçbilmezdi Onlar gökyüzünün en güzel yerinde parlayan iki inci tanesiydi Her insanın kalbi bir kafestir ve oraya bir kuş girer Kalp severse kuş yaşamayı bilir küserse o kafesin içi boş kalır ama kalbinin içindeki öldü diye sevmekten vazgeçilmez

Kalp izlerle dolu bir haritadır şehrinin bileti ona ait olandır Güneşin ısıttığı ruhlar artık tüm mevsimin tadını almıştı ve bundan sonra hangi gökyüzünün altında olurlarsa olsunlar baktıkları pencere bir oldukça hissetmek her zamankinden daha güzel olacaktı Mislina ve Akif Selim in birbiri için atan kalpleri var oldukları bu dünyada en güzel sevgiyi anlatmaya devam ediyordu Kar yağdı güneş açtı bahar geldi ve yaprak döktü bu gökyüzü sanki hiç bitmeyecek bir masalın içinde yaşamışlar gibi Oysa masallar da bir gün son bulurdu ama onlar kendi masallarına bir son yazmadılar çünkü sevmek de yaşamak gibiydi sonu yoktu Karanlık bir sokakta ufacık bir ışığın altında görmüş gibiydim ilk onu bu kocaman dünyada sevdiğim ve ait olduğum şehri bulup orada sonsuza kadar yaşamak gibiydi Tanıtım Bülteninden

Sevgi acıtır öp yaralarımdan belki sana da bulaşır Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisigözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştı ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündekisardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşıoldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine giden zarif ve tehlikesiz bir yoldu Sevginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa daince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler Tanıtım Bülteninden

Sevgi acıtır öp yaralarımdanbelki sana da bulaşır Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisigözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştı ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündekisardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşı oldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine giden zarif ve tehlikesiz bir yoldu Sevginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa daince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler Tanıtım Bülteninden

Sevgi acıtır öp yaralarımdan belki sana da bulaşır Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisigözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştı ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündekisardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşıoldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine giden zarif ve tehlikesiz bir yoldu S evginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa da ince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler Yazar Sümeyye Demirkan Sayfa Sayısı 528 Çeviri Ece Uyar Ebat 3X21 Basım Dili TÜRKÇE Basım Tarihi Eylül 2021 Kağıt Cinsi 1 hamur Kredi Kartı Tek Çekim 0 00

İnsanın kalbi kimdeyse evi de oradadır Bahar geldi ve çiçekler kalplerini sarıp sarmaladı Önce bakışlar sonra tebessümlerle adımlar atıldı Sıcak bir kışı geride bırakan güzel ruhlar şimdi güneşin ışığında yanmaya hazırdı Mislina ve Akif Selim in kalbi birbirinin dengiydi ve her kalp dengine koşardı Mislina şairdi Akif Selim ise şiir Fakat ikisi de okudu ikisi de yazdı çünkü birbiri için atan kalpler bir gün muhakkak bir kitabın aynı cümlesinde nefes alırdı Sevgileri her geçen gün derinleşirken karşılarına çıkan güçlüklere inat daha sıkı sarılıp bir söz verdiler Bu sevmeleri kıskandıracak güzellikte bir sevgiydi çünkü kalp kırmaktan korkan iki insan nefreti hiçbilmezdi Onlar gökyüzünün en güzel yerinde parlayan iki inci tanesiydi Her insanın kalbi bir kafestir ve oraya bir kuş girer Kalp severse kuş yaşamayı bilir küserse o kafesin içi boş kalır ama kalbinin içindeki öldü diye sevmekten vazgeçilmez Yazar Sümeyye Demirkan Sayfa Sayısı 496 Çeviri Ece Uyar Ebat 13X21 Basım Dili TÜRKÇE Basım Tarihi Ocak 2022 Kağıt Cinsi 2 Hamur Kredi Kartı Tek Çekim 0 00

İnsanın kalbi kimdeyse evi de oradadır Bahar geldi ve çiçekler kalplerini sarıp sarmaladı Önce bakışlar sonra tebessümlerle adımlar atıldı Sıcak bir kışı geride bırakan güzel ruhlar şimdi güneşin ışığında yanmaya hazırdı Mislina ve Akif Selim in kalbi birbirinin dengiydi ve her kalp dengine koşardı Mislina şairdi Akif Selim ise şiir Fakat ikisi de okudu ikisi de yazdı çünkü birbiri için atan kalpler bir gün muhakkak bir kitabın aynı cümlesinde nefes alırdı Sevgileri her geçen gün derinleşirken karşılarına çıkan güçlüklere inat daha sıkı sarılıp bir söz verdiler Bu sevmeleri kıskandıracak güzellikte bir sevgiydi çünkü kalp kırmaktan korkan iki insan nefreti hiç bilmezdi Onlar gökyüzünün en güzel yerinde parlayan iki inci tanesiydi Her insanın kalbi bir kafestir ve oraya bir kuş girer Kalp severse kuş yaşamayı bilir küserse o kafesin içi boş kalır ama kalbinin içindeki öldü diye sevmekten vazgeçilmez

Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisigözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştı ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündekisardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşıoldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine giden zarif ve tehlikesiz bir yoldu S evginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa da ince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler

İnsanın kalbi kimdeyse evi de oradadır Bahar geldi ve çiçekler kalplerini sarıp sarmaladı Önce bakışlar sonra tebessümlerle adımlar atıldı Sıcak bir kışı geride bırakan güzel ruhlar şimdi güneşin ışığında yanmaya hazırdı Mislina ve Akif Selim in kalbi birbirinin dengiydi ve her kalp dengine koşardı Mislina şairdi Akif Selim ise şiir Fakat ikisi de okudu ikisi de yazdı çünkü birbiri için atan kalpler bir gün muhakkak bir kitabın aynı cümlesinde nefes alırdı Sevgileri her geçen gün derinleşirken karşılarına çıkan güçlüklere inat daha sıkı sarılıp bir söz verdiler Bu sevmeleri kıskandıracak güzellikte bir sevgiydi çünkü kalp kırmaktan korkan iki insan nefreti hiçbilmezdi Onlar gökyüzünün en güzel yerinde parlayan iki inci tanesiydi Her insanın kalbi bir kafestir ve oraya bir kuş girer Kalp severse kuş yaşamayı bilir küserse o kafesin içi boş kalır ama kalbinin içindeki öldü diye sevmekten vazgeçilmez

Mürekkebe Boyanan Sardunya 1 Ciltli Yazar Sümeyye Demirkan Sayfa Sayısı 528 Çeviri Ebat 13X21 Basım Dili TÜRKÇE Basım Tarihi Mart 2022 Kağıt Cinsi 2 hamur Kredi Kartı Tek Çekim 0 00

Mürekkebe Boyanan Sardunya 2 Ciltli Sevgi acıtır öp yaralarımdan belki sana da bulaşır Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisigözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştı ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündekisardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşıoldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine giden zarif ve tehlikesiz bir yoldu Sevginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa da ince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler Yazar Sümeyye Demirkan Sayfa Sayısı 496 Çeviri Ebat 13X21 Basım Dili TÜRKÇE Basım Tarihi Ocak 2022 Kağıt Cinsi 2 hamur Kredi Kartı Tek Çekim 324 35

Kalp izlerle dolu bir haritadır şehrinin bileti ona ait olandır Güneşin ısıttığı ruhlar artık tüm mevsimin tadını almıştve bundan sonra hangi gökyüzünün altında olurlarsa olsunlar baktıkları pencere bir oldukça hissetmek her zamankinden daha güzel olacaktı Mislina ve Akif Selim in birbiri için atan kalpleri var oldukları bu dünyada en güzel sevgiyi anlatmaya devam ediyordu Kar yağdı güneş açtı bahar geldi ve yaprak döktü bu gökyüzü sanki hiç bitmeyecek bir masalın içinde yaşamışlar gibi Oysa masallar da bir gün son bulurdu ama onlar kendi masallarına bir son yazmadılar çünkü sevmek de yaşamak gibiydi sonu yoktu Karanlık bir sokakta ufacık bir ışığın altında görmüş gibiydim ilk onu bu kocaman dünyada sevdiğim ve ait olduğum şehri bulup orada sonsuza kadar yaşamak gibiydi

Sevgi acıtır öp yaralarımdan belki sana da bulaşır Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisigözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştı ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündekisardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşıoldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine giden zarif ve tehlikesiz bir yoldu Sevginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa da ince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler

Sevgi acıtır öp yaralarımdan belki sana da bulaşır Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisigözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştı ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündekisardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşıoldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine giden zarif ve tehlikesiz bir yoldu Sevginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa da ince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler

Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisigözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştı ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündekisardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşıoldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine giden zarif ve tehlikesiz bir yoldu S evginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa da ince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler

İnsanın kalbi kimdeyse evi de oradadır Bahar geldi ve çiçekler kalplerini sarıp sarmaladı Önce bakışlar sonra tebessümlerle adımlar atıldı Sıcak bir kışı geride bırakan güzel ruhlar şimdi güneşin ışığında yanmaya hazırdı Mislina ve Akif Selim in kalbi birbirinin dengiydi ve her kalp dengine koşardı Mislina şairdi Akif Selim ise şiir Fakat ikisi de okudu ikisi de yazdı çünkü birbiri için atan kalpler bir gün muhakkak bir kitabın aynı cümlesinde nefes alırdı Sevgileri her geçen gün derinleşirken karşılarına çıkan güçlüklere inat daha sıkı sarılıp bir söz verdiler Bu sevmeleri kıskandıracak güzellikte bir sevgiydi çünkü kalp kırmaktan korkan iki insan nefreti hiç bilmezdi Onlar gökyüzünün en güzel yerinde parlayan iki inci tanesiydi Her insanın kalbi bir kafestir ve oraya bir kuş girer Kalp severse kuş yaşamayı bilir küserse o kafesin içi boş kalır ama kalbinin içindeki öldü diye sevmekten vazgeçilmez

Kalp izlerle dolu bir haritadır şehrinin bileti ona ait olandır Güneşin ısıttığı ruhlar artık tüm mevsimin tadını almıştve bundan sonra hangi gökyüzünün altında olurlarsa olsunlar baktıkları pencere bir oldukça hissetmek her zamankinden daha güzel olacaktı Mislina ve Akif Selim in birbiri için atan kalpleri var oldukları bu dünyada en güzel sevgiyi anlatmaya devam ediyordu Kar yağdı güneş açtı bahar geldi ve yaprak döktü bu gökyüzü sanki hiç bitmeyecek bir masalın içinde yaşamışlar gibi Oysa masallar da bir gün son bulurdu ama onlar kendi masallarına bir son yazmadılar çünkü sevmek de yaşamak gibiydi sonu yoktu Karanlık bir sokakta ufacık bir ışığın altında görmüş gibiydim ilk onu bu kocaman dünyada sevdiğim ve ait olduğum şehri bulup orada sonsuza kadar yaşamak gibiydi

İnsanın kalbi kimdeyse evi de oradadır Bahar geldi ve çiçekler kalplerini sarıp sarmaladı Önce bakışlar sonra tebessümlerle adımlar atıldı Sıcak bir kışı geride bırakan güzel ruhlar şimdi güneşin ışığında yanmaya hazırdı Mislina ve Akif Selim in kalbi birbirinin dengiydi ve her kalp dengine koşardı Mislina şairdi Akif Selim ise şiir Fakat ikisi de okudu ikisi de yazdı çünkü birbiri için atan kalpler bir gün muhakkak bir kitabın aynı cümlesinde nefes alırdı Sevgileri her geçen gün derinleşirken karşılarına çıkan güçlüklere inat daha sıkı sarılıp bir söz verdiler Bu sevmeleri kıskandıracak güzellikte bir sevgiydi çünkü kalp kırmaktan korkan iki insan nefreti hiçbilmezdi Onlar gökyüzünün en güzel yerinde parlayan iki inci tanesiydi Her insanın kalbi bir kafestir ve oraya bir kuş girer Kalp severse kuş yaşamayı bilir küserse o kafesin içi boş kalır ama kalbinin içindeki öldü diye sevmekten vazgeçilmez

Sevgi acıtır öp yaralarımdan belki sana da bulaşır Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisigözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştıve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündekisardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşıoldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine gidenzarif ve tehlikesiz bir yoldu S evginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa da ince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler

İnsanın kalbi kimdeyse evi de oradadır Bahar geldi ve çiçekler kalplerini sarıp sarmaladı Önce bakışlar sonra tebessümlerle adımlar atıldı Sıcak bir kışı geride bırakan güzel ruhlar şimdi güneşin ışığında yanmaya hazırdı Mislina ve Akif Selim in kalbi birbirinin dengiydi ve her kalp dengine koşardı Mislina şairdi Akif Selim ise şiir Fakat ikisi de okudu ikisi de yazdı çünkü birbiri için atan kalpler bir gün muhakkak bir kitabın aynı cümlesinde nefes alırdı Sevgileri her geçen gün derinleşirken karşılarına çıkan güçlüklere inat daha sıkı sarılıp bir söz verdiler Bu sevmeleri kıskandıracak güzellikte bir sevgiydi çünkü kalp kırmaktan korkan iki insan nefreti hiçbilmezdi Onlar gökyüzünün en güzel yerinde parlayan iki inci tanesiydi Her insanın kalbi bir kafestir ve oraya bir kuş girer Kalp severse kuş yaşamayı bilir küserse o kafesin içi boş kalır ama kalbinin içindeki öldü diye sevmekten vazgeçilmez Tanıtım Bülteninden

İnsanın kalbi kimdeyse evi de oradadır Bahar geldi ve çiçekler kalplerini sarıp sarmaladı Önce bakışlar sonra tebessümlerle adımlar atıldı Sıcak bir kışı geride bırakan güzel ruhlar şimdi güneşin ışığında yanmaya hazırdı Mislina ve Akif Selim in kalbi birbirinin dengiydi ve her kalp dengine koşardı Mislina şairdi Akif Selim ise şiir Fakat ikisi de okudu ikisi de yazdı çünkü birbiri için atan kalpler bir gün muhakkak bir kitabın aynı cümlesinde nefes alırdı Sevgileri her geçen gün derinleşirken karşılarına çıkan güçlüklere inat daha sıkı sarılıp bir söz verdiler Bu sevmeleri kıskandıracak güzellikte bir sevgiydi çünkü kalp kırmaktan korkan iki insan nefreti hiçbilmezdi Onlar gökyüzünün en güzel yerinde parlayan iki inci tanesiydi Her insanın kalbi bir kafestir ve oraya bir kuş girer Kalp severse kuş yaşamayı bilir küserse o kafesin içi boş kalır ama kalbinin içindeki öldü diye sevmekten vazgeçilmez

Sevgi acıtır öp yaralarımdan belki sana da bulaşır Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisigözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştı ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündekisardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşıoldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine giden zarif ve tehlikesiz bir yoldu Sevginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa da ince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler

Kalp izlerle dolu bir haritadır şehrinin bileti ona ait olandır Güneşin ısıttığı ruhlar artık tüm mevsimin tadını almıştve bundan sonra hangi gökyüzünün altında olurlarsa olsunlar baktıkları pencere bir oldukça hissetmek her zamankinden daha güzel olacaktı Mislina ve Akif Selim in birbiri için atan kalpleri var oldukları bu dünyada en güzel sevgiyi anlatmaya devam ediyordu Kar yağdı güneş açtı bahar geldi ve yaprak döktü bu gökyüzü sanki hiç bitmeyecek bir masalın içinde yaşamışlar gibi Oysa masallar da bir gün son bulurdu ama onlar kendi masallarına bir son yazmadılar çünkü sevmek de yaşamak gibiydi sonu yoktu Karanlık bir sokakta ufacık bir ışığın altında görmüş gibiydim ilk onu bu kocaman dünyada sevdiğim ve ait olduğum şehri bulup orada sonsuza kadar yaşamak gibiydi

İnsanın kalbi kimdeyse evi de oradadır Bahar geldi ve çiçekler kalplerini sarıp sarmaladı Önce bakışlar sonra tebessümlerle adımlar atıldı Sıcak bir kışı geride bırakan güzel ruhlar şimdi güneşin ışığında yanmaya hazırdı Mislina ve Akif Selim in kalbi birbirinin dengiydi ve her kalp dengine koşardı Mislina şairdi Akif Selim ise şiir Fakat ikisi de okudu ikisi de yazdı çünkü birbiri için atan kalpler bir gün muhakkak bir kitabın aynı cümlesinde nefes alırdı Sevgileri her geçen gün derinleşirken karşılarına çıkan güçlüklere inat daha sıkı sarılıp bir söz verdiler Bu sevmeleri kıskandıracak güzellikte bir sevgiydi çünkü kalp kırmaktan korkan iki insan nefreti hiçbilmezdi Onlar gökyüzünün en güzel yerinde parlayan iki inci tanesiydi Her insanın kalbi bir kafestir ve oraya bir kuş girer Kalp severse kuş yaşamayı bilir küserse o kafesin içi boş kalır ama kalbinin içindeki öldü diye sevmekten vazgeçilmez

Sevgi acıtır öp yaralarımdan belki sana da bulaşır Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisigözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştı ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündekisardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşı oldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine giden zarif ve tehlikesiz bir yoldu Sevginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa da ince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler

Kalp izlerle dolu bir haritadır şehrinin bileti ona ait olandır Güneşin ısıttığı ruhlar artık tüm mevsimin tadını almıştve bundan sonra hangi gökyüzünün altında olurlarsa olsunlar baktıkları pencere bir oldukça hissetmek her zamankinden daha güzel olacaktı Mislina ve Akif Selim in birbiri için atan kalpleri var oldukları bu dünyada en güzel sevgiyi anlatmaya devam ediyordu Kar yağdı güneş açtı bahar geldi ve yaprak döktü bu gökyüzü sanki hiç bitmeyecek bir masalın içinde yaşamışlar gibi Oysa masallar da bir gün son bulurdu ama onlar kendi masallarına bir son yazmadılar çünkü sevmek de yaşamak gibiydi sonu yoktu Karanlık bir sokakta ufacık bir ışığın altında görmüş gibiydim ilk onu bu kocaman dünyada sevdiğim ve ait olduğum şehri bulup orada sonsuza kadar yaşamak gibiydi Ürün Adı Mürekkebe Boyanan Sardunya 3Ürün Kodu 9786258133110Yazar Sümeyye DemirkanBasım Yılı 2022Kapak Türü Karton KapakSayfa Sayısı 464Kağıt Cinsi 2 HamurÇevirmen

Sevgi acıtır öp yaralarımdan belki sana da bulaşır Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisigözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştıve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündekisardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşıoldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine gidenzarif ve tehlikesiz bir yoldu Sevginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa da ince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler Ürün Adı Mürekkebe Boyanan Sardunya 1Ürün Kodu 9786257382588Yazar Sümeyye DemirkanBasım Yılı 2021Kapak Türü Karton KapakSayfa Sayısı 528Kağıt Cinsi 2 HamurÇevirmen

İnsanın kalbi kimdeyse evi de oradadır Bahar geldi ve çiçekler kalplerini sarıp sarmaladı Önce bakışlar sonra tebessümlerle adımlar atıldı Sıcak bir kışı geride bırakan güzel ruhlar şimdi güneşin ışığında yanmaya hazırdı Mislina ve Akif Selim in kalbi birbirinin dengiydi ve her kalp dengine koşardı Mislina şairdi Akif Selim ise şiir Fakat ikisi de okudu ikisi de yazdı çünkü birbiri için atan kalpler bir gün muhakkak bir kitabın aynı cümlesinde nefes alırdı Sevgileri her geçen gün derinleşirken karşılarına çıkan güçlüklere inat daha sıkı sarılıp bir söz verdiler Bu sevmeleri kıskandıracak güzellikte bir sevgiydi çünkü kalp kırmaktan korkan iki insan nefreti hiçbilmezdi Onlar gökyüzünün en güzel yerinde parlayan iki inci tanesiydi Her insanın kalbi bir kafestir ve oraya bir kuş girer Kalp severse kuş yaşamayı bilir küserse o kafesin içi boş kalır ama kalbinin içindeki öldü diye sevmekten vazgeçilmez Ürün Adı Mürekkebe Boyanan Sardunya 2Ürün Kodu 9786257382830Yazar Sümeyye DemirkanBasım Yılı 2022Kapak Türü Karton KapakSayfa Sayısı 496Kağıt Cinsi 2 HamurÇevirmen

Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisigözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştıve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündekisardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşıoldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine gidenzarif ve tehlikesiz bir yoldu S evginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa da ince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler

Kalp izlerle dolu bir haritadır şehrinin bileti ona ait olandır Güneşin ısıttığı ruhlar artık tüm mevsimin tadını almıştı ve bundan sonra hangi gökyüzünün altında olurlarsa olsunlar baktıkları pencere bir oldukça hissetmek her zamankinden daha güzel olacaktı Mislina ve Akif Selim in birbiri için atan kalpleri var oldukları bu dünyada en güzel sevgiyi anlatmaya devam ediyordu Kar yağdı güneş açtı bahar geldi ve yaprak döktü bu gökyüzü sanki hiç bitmeyecek bir masalın içinde yaşamışlar gibi Oysa masallar da bir gün son bulurdu ama onlar kendi masallarına bir son yazmadılar çünkü sevmek de yaşamak gibiydi sonu yoktu Karanlık bir sokakta ufacık bir ışığın altında görmüş gibiydim ilk onu bu kocaman dünyada sevdiğim ve ait olduğum şehri bulup orada sonsuza kadar yaşamak gibiydi

İnsanın kalbi kimdeyse evi de oradadır Bahar geldi ve çiçekler kalplerini sarıp sarmaladı Önce bakışlar sonra tebessümlerle adımlar atıldı Sıcak bir kışı geride bırakan güzel ruhlar şimdi güneşin ışığında yanmaya hazırdı Mislina ve Akif Selim in kalbi birbirinin dengiydi ve her kalp dengine koşardı Mislina şairdi Akif Selim ise şiir Fakat ikisi de okudu ikisi de yazdı çünkü birbiri için atan kalpler bir gün muhakkak bir kitabın aynı cümlesinde nefes alırdı Sevgileri her geçen gün derinleşirken karşılarına çıkan güçlüklere inat daha sıkı sarılıp bir söz verdiler Bu sevmeleri kıskandıracak güzellikte bir sevgiydi çünkü kalp kırmaktan korkan iki insan nefreti hiç bilmezdi Onlar gökyüzünün en güzel yerinde parlayan iki inci tanesiydi Her insanın kalbi bir kafestir ve oraya bir kuş girer Kalp severse kuş yaşamayı bilir küserse o kafesin içi boş kalır ama kalbinin içindeki öldü diye sevmekten vazgeçilmez

Mürekkebe Boyanan Sardunya 1 Kitap Açıklaması Sevgi acıtır öp yaralarımdan belki sana da bulaşır Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisigözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştı ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündekisardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşı oldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine giden zarif ve tehlikesiz bir yoldu Sevginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa da ince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler Yayınevi EPHESUS YAYINLARI Yazar SÜMEYYE DEMİRKAN Sayfa Sayısı 523 SAYFA Yıl 2021

İnsanın kalbi kimdeyse evi de oradadır Bahar geldi ve çiçekler kalplerini sarıp sarmaladı Önce bakışlar sonra tebessümlerle adımlar atıldı Sıcak bir kışı geride bırakan güzel ruhlar şimdi güneşin ışığında yanmaya hazırdı Mislina ve Akif Selim in kalbi birbirinin dengiydi ve her kalp dengine koşardı Mislina şairdi Akif Selim ise şiir Fakat ikisi de okudu ikisi de yazdı çünkü birbiri için atan kalpler bir gün muhakkak bir kitabın aynı cümlesinde nefes alırdı Sevgileri her geçen gün derinleşirken karşılarına çıkan güçlüklere inat daha sıkı sarılıp bir söz verdiler Bu sevmeleri kıskandıracak güzellikte bir sevgiydi çünkü kalp kırmaktan korkan iki insan nefreti hiç bilmezdi Onlar gökyüzünün en güzel yerinde parlayan iki inci tanesiydi Her insanın kalbi bir kafestir ve oraya bir kuş girer Kalp severse kuş yaşamayı bilir küserse o kafesin içi boş kalır ama kalbinin içindeki öldü diye sevmekten vazgeçilmez

Kalp izlerle dolu bir haritadır şehrinin bileti ona ait olandır Güneşin ısıttığı ruhlar artık tüm mevsimin tadını almıştve bundan sonra hangi gökyüzünün altında olurlarsa olsunlar baktıkları pencere bir oldukça hissetmek her zamankinden daha güzel olacaktı Mislina ve Akif Selim in birbiri için atan kalpleri var oldukları bu dünyada en güzel sevgiyi anlatmaya devam ediyordu Kar yağdı güneş açtı bahar geldi ve yaprak döktü bu gökyüzü sanki hiç bitmeyecek bir masalın içinde yaşamışlar gibi Oysa masallar da bir gün son bulurdu ama onlar kendi masallarına bir son yazmadılar çünkü sevmek de yaşamak gibiydi sonu yoktu Karanlık bir sokakta ufacık bir ışığın altında görmüş gibiydim ilk onu bu kocaman dünyada sevdiğim ve ait olduğum şehri bulup orada sonsuza kadar yaşamak gibiydi

İnsanın kalbi kimdeyse evi de oradadır Bahar geldi ve çiçekler kalplerini sarıp sarmaladı Önce bakışlar sonra tebessümlerle adımlar atıldı Sıcak bir kışı geride bırakan güzel ruhlar şimdi güneşin ışığında yanmaya hazırdı Mislina ve Akif Selim in kalbi birbirinin dengiydi ve her kalp dengine koşardı Mislina şairdi Akif Selim ise şiir Fakat ikisi de okudu ikisi de yazdı çünkü birbiri için atan kalpler bir gün muhakkak bir kitabın aynı cümlesinde nefes alırdı Sevgileri her geçen gün derinleşirken karşılarına çıkan güçlüklere inat daha sıkı sarılıp bir söz verdiler Bu sevmeleri kıskandıracak güzellikte bir sevgiydi çünkü kalp kırmaktan korkan iki insan nefreti hiç bilmezdi Onlar gökyüzünün en güzel yerinde parlayan iki inci tanesiydi Her insanın kalbi bir kafestir ve oraya bir kuş girer Kalp severse kuş yaşamayı bilir küserse o kafesin içi boş kalır ama kalbinin içindeki öldü diye sevmekten vazgeçilmez

Sevgi acıtır öp yaralarımdan belki sana da bulaşır Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisi gözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştı ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündeki sardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşı oldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine giden arif ve tehlikesiz bir yoldu Sevginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa da ince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler

İnsanın kalbi kimdeyse evi de oradadır Bahar geldi ve çiçekler kalplerini sarıp sarmaladı Önce bakışlar sonra tebessümlerle adımlar atıldı Sıcak bir kışı geride bırakan güzel ruhlar şimdi güneşin ışığında yanmaya hazırdı Mislina ve Akif Selim in kalbi birbirinin dengiydi ve her kalp dengine koşardı Mislina şairdi Akif Selim ise şiir Fakat ikisi de okudu ikisi de yazdı çünkü birbiri için atan kalpler bir gün muhakkak bir kitabın aynı cümlesinde nefes alırdı Sevgileri her geçen gün derinleşirken karşılarına çıkan güçlüklere inat daha sıkı sarılıp bir söz verdiler Bu sevmeleri kıskandıracak güzellikte bir sevgiydi çünkü kalp kırmaktan korkan iki insan nefreti hiç bilmezdi Onlar gökyüzünün en güzel yerinde parlayan iki inci tanesiydi Her insanın kalbi bir kafestir ve oraya bir kuş girer Kalp severse kuş yaşamayı bilir küserse o kafesin içi boş kalır ama kalbinin içindeki öldü diye sevmekten vazgeçilmez

İnsanın kalbi kimdeyse evi de oradadır Bahar geldi ve çiçekler kalplerini sarıp sarmaladı Önce bakışlar sonra tebessümlerle adımlar atıldı Sıcak bir kışı geride bırakan güzel ruhlar şimdi güneşin ışığında yanmaya hazırdı Mislina ve Akif Selim in kalbi birbirinin dengiydi ve her kalp dengine koşardı Mislina şairdi Akif Selim ise şiir Fakat ikisi de okudu ikisi de yazdı çünkü birbiri için atan kalpler bir gün muhakkak bir kitabın aynı cümlesinde nefes alırdı Sevgileri her geçen gün derinleşirken karşılarına çıkan güçlüklere inat daha sıkı sarılıp bir söz verdiler Bu sevmeleri kıskandıracak güzellikte bir sevgiydi çünkü kalp kırmaktan korkan iki insan nefreti hiç bilmezdi Onlar gökyüzünün en güzel yerinde parlayan iki inci tanesiydi Her insanın kalbi bir kafestir ve oraya bir kuş girer Kalp severse kuş yaşamayı bilir küserse o kafesin içi boş kalır ama kalbinin içindeki öldü diye sevmekten vazgeçilmez

Kalp izlerle dolu bir haritadır şehrinin bileti ona ait olandır Güneşin ısıttığı ruhlar artık tüm mevsimin tadını almıştve bundan sonra hangi gökyüzünün altında olurlarsa olsunlar baktıkları pencere bir oldukça hissetmek her zamankinden daha güzel olacaktı Mislina ve Akif Selim in birbiri için atan kalpleri var oldukları bu dünyada en güzel sevgiyi anlatmaya devam ediyordu Kar yağdı güneş açtı bahar geldi ve yaprak döktü bu gökyüzü sanki hiç bitmeyecek bir masalın içinde yaşamışlar gibi Oysa masallar da bir gün son bulurdu ama onlar kendi masallarına bir son yazmadılar çünkü sevmek de yaşamak gibiydi sonu yoktu Karanlık bir sokakta ufacık bir ışığın altında görmüş gibiydim ilk onu bu kocaman dünyada sevdiğim ve ait olduğum şehri bulup orada sonsuza kadar yaşamak gibiydi

Kalp izlerle dolu bir haritadır şehrinin bileti ona ait olandır Güneşin ısıttığı ruhlar artık tüm mevsimin tadını almıştı ve bundan sonra hangi gökyüzünün altında olurlarsa olsunlar baktıkları pencere bir oldukça hissetmek her zamankinden daha güzel olacaktı Mislina ve Akif Selim in birbiri için atan kalpleri var oldukları bu dünyada en güzel sevgiyi anlatmaya devam ediyordu Kar yağdı güneş açtı bahar geldi ve yaprak döktü bu gökyüzü sanki hiç bitmeyecek bir masalın içinde yaşamışlar gibi Oysa masallar da bir gün son bulurdu ama onlar kendi masallarına bir son yazmadılar çünkü sevmek de yaşamak gibiydi sonu yoktu Karanlık bir sokakta ufacık bir ışığın altında görmüş gibiydim ilk onu bu kocaman dünyada sevdiğim ve ait olduğum şehri bulup orada sonsuza kadar yaşamak gibiydi

Sevgi acıtır öp yaralarımdan belki sana da bulaşır Aşk bazen bir kitabın cümlesinde bir çiçeğin yaprağında bir damla gözyaşında ya da ilk bakışta gizlidir Mislina için de öyleydi Akif Selim in mürekkep mavisi gözlerine bir kez bakınca kendi kalbiyle tanıştı ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı Mislina Farah ın aşkı o kitabın cümlesi o çiçeğin yaprağı saf bir gözyaşı ve ilk bakışın sonuncusuna uzandığı bir kalp atışıydı Penceresinin önündeki sardunyalar arkadaşı Çakır yoldaşı Kumru ise sırdaşı oldu Tüm bu güzel şeyler Akif Selim in kalbine giden zarif ve tehlikesiz bir yoldu Sevginin en masum en derin en saf haliydi onların hikâyesi Kırılan kalpler bile var oldukları bedenleri sevdiler çünkü gün sonunda iyileşeceklerini bildiler Sevgi bazen acıtsa da ince ruhlar acıttıkları yerleri öper iyi ederdi Tıpkı bu iki ruhun sahibi gibi Sevginin uğramadığı kalplere başkasının yüreği ağır gelir Sevmek yürek ister zaman ister hakikat ister Yalan bir ruhun varlığı elbet bir gün tökezler

Kalp izlerle dolu bir haritadır şehrinin bileti ona ait olandır Güneşin ısıttığı ruhlar artık tüm mevsimin tadını almıştve bundan sonra hangi gökyüzünün altında olurlarsa olsunlar baktıkları pencere bir oldukça hissetmek her zamankinden daha güzel olacaktı Mislina ve Akif Selim in birbiri için atan kalpleri var oldukları bu dünyada en güzel sevgiyi anlatmaya devam ediyordu Kar yağdı güneş açtı bahar geldi ve yaprak döktü bu gökyüzü sanki hiç bitmeyecek bir masalın içinde yaşamışlar gibi Oysa masallar da bir gün son bulurdu ama onlar kendi masallarına bir son yazmadılar çünkü sevmek de yaşamak gibiydi sonu yoktu Karanlık bir sokakta ufacık bir ışığın altında görmüş gibiydim ilk onu bu kocaman dünyada sevdiğim ve ait olduğum şehri bulup orada sonsuza kadar yaşamak gibiydi

Kalp izlerle dolu bir haritadır şehrinin bileti ona ait olandır Güneşin ısıttığı ruhlar artık tüm mevsimin tadını almıştı ve bundan sonra hangi gökyüzünün altında olurlarsa olsunlar baktıkları pencere bir oldukça hissetmek her zamankinden daha güzel olacaktı Mislina ve Akif Selim in birbiri için atan kalpleri var oldukları bu dünyada en güzel sevgiyi anlatmaya devam ediyordu Kar yağdı güneş açtı bahar geldi ve yaprak döktü bu gökyüzü sanki hiç bitmeyecek bir masalın içinde yaşamışlar gibi Oysa masallar da bir gün son bulurdu ama onlar kendi masallarına bir son yazmadılar çünkü sevmek de yaşamak gibiydi sonu yoktu Karanlık bir sokakta ufacık bir ışığın altında görmüş gibiydim ilk onu bu kocaman dünyada sevdiğim ve ait olduğum şehri bulup orada sonsuza kadar yaşamak gibiydi