Nabzım — Ahmet Taş

Bir insanı her şey yapan şey çoğu zaman onun varlığı değil yokluğudur Nabzım tam da bu yokluğun nabzını tutuyor kırgınlıkla sevmenin sustukça büyüyen özlemin gece yarısı ansızın gelen hatıranın insanın içinden sökülüp gelmeyen ama bir türlü de susmayan o derin sızının Ben şiiri bir sığınak gibi değil bir hesaplaşma gibi kuruyorum Kaçtığım değil yüzleştiğim bir yer olsun istiyorum kelimeler Kimi dizede yumuşak bir niyazım var kimi dizede keskin bir hükmüm Kalp her zaman nazik konuşmaz en doğruyu en sert yerinden söyler Sevmenin yalnızca güzelliğini değil sevmenin bedelini de anlatıyor Beklemenin vazgeçememenin içten içe kanarken ayakta durmanın hikâyesi bu Sevmek çoğalmaktır bazen eksilmek bazen de sessizce taşımaktır insanın kendini Kalpler en çok terk edilince konuşur Bu ses işte o kalplerin sesidir Bu kitap herkes için yazılmadı Nabzım kalabalıklara seslenme derdinde değil kendi sessizliğinde yolunu kaybedenlere acıyı içinde büyütmüş ama adını koyamamış olanlara uzanıyor Her metin okunmak için değil ihtiyaç duyulduğu anda bulunmak içindir Burada teselli yok yüzleşme var Unutturma vaadi yok hatırlatarak iyileştirme var Nabzım yarayı kapatmaz ama yaraya dokunur Kimi okur için ağır gelir kimi okur için fazla sessiz kalır Ama doğru zamanda doğru eldeyken insanın kendine bile söyleyemediğini fısıldayan bir yere dönüşür Şifa rahatlatmak değil kanayan yeri tanımaktır NABZIM tam da oradan atar AHMET TAŞ

O bitkin adam artık yitik bir şehre karıştı Şimdi gülüşleri ile tanışmış biri var karşınızda img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

Bir insanı her şey yapan şey çoğu zaman onun varlığı değil yokluğudur Nabzım tam da bu yokluğun nabzını tutuyor kırgınlıkla sevmenin sustukça büyüyen özlemin gece yarısı ansızın gelen hatıranın insanın içinden sökülüp gelmeyen ama bir türlü de susmayan o derin sızının Ben şiiri bir sığınak gibi değil bir hesaplaşma gibi kuruyorum Kaçtığım değil yüzleştiğim bir yer olsun istiyorum kelimeler Kimi dizede yumuşak bir niyazım var kimi dizede keskin bir hükmüm Kalp her zaman nazik konuşmaz en doğruyu en sert yerinden söyler Sevmenin yalnızca güzelliğini değil sevmenin bedelini de anlatıyor Beklemenin vazgeçememenin içten içe kanarken ayakta durmanın hikâyesi bu Sevmek çoğalmaktır bazen eksilmek bazen de sessizce taşımaktır insanın kendini Kalpler en çok terk edilince konuşur Bu ses işte o kalplerin sesidir Bu kitap herkes için yazılmadı Nabzım kalabalıklara seslenme derdinde değil kendi sessizliğinde yolunu kaybedenlere acıyı içinde büyütmüş ama adını koyamamış olanlara uzanıyor Her metin okunmak için değil ihtiyaç duyulduğu anda bulunmak içindir Burada teselli yok yüzleşme var Unutturma vaadi yok hatırlatarak iyileştirme var Nabzım yarayı kapatmaz ama yaraya dokunur Kimi okur için ağır gelir kimi okur için fazla sessiz kalır Ama doğru zamanda doğru eldeyken insanın kendine bile söyleyemediğini fısıldayan bir yere dönüşür Şifa rahatlatmak değil kanayan yeri tanımaktır NABZIM tam da oradan atar AHMET TAŞ

Bir insanı her şey yapan şey çoğu zaman onun varlığı değil yokluğudur Nabzım tam da bu yokluğun nabzını tutuyor kırgınlıkla sevmenin sustukça büyüyen özlemin gece yarısı ansızın gelen hatıranın insanın içinden sökülüp gelmeyen ama bir türlü de susmayan o derin sızının Ben şiiri bir sığınak gibi değil bir hesaplaşma gibi kuruyorum Kaçtığım değil yüzleştiğim bir yer olsun istiyorum kelimeler Kimi dizede yumuşak bir niyazım var kimi dizede keskin bir hükmüm Kalp her zaman nazik konuşmaz en doğruyu en sert yerinden söyler Sevmenin yalnızca güzelliğini değil sevmenin bedelini de anlatıyor Beklemenin vazgeçememenin içten içe kanarken ayakta durmanın hikâyesi bu Sevmek çoğalmaktır bazen eksilmek bazen de sessizce taşımaktır insanın kendini Kalpler en çok terk edilince konuşur Bu ses işte o kalplerin sesidir Bu kitap herkes için yazılmadı Nabzım kalabalıklara seslenme derdinde değil kendi sessizliğinde yolunu kaybedenlere acıyı içinde büyütmüş ama adını koyamamış olanlara uzanıyor Her metin okunmak için değil ihtiyaç duyulduğu anda bulunmak içindir Burada teselli yok yüzleşme var Unutturma vaadi yok hatırlatarak iyileştirme var Nabzım yarayı kapatmaz ama yaraya dokunur Kimi okur için ağır gelir kimi okur için fazla sessiz kalır Ama doğru zamanda doğru eldeyken insanın kendine bile söyleyemediğini fısıldayan bir yere dönüşür Şifa rahatlatmak değil kanayan yeri tanımaktır Nabzım tam da oradan atar AHMET TAŞ

Bir insanı her şey yapan şey çoğu zaman onun varlığı değil yokluğudur Nabzım tam da bu yokluğun nabzını tutuyor kırgınlıkla sevmenin sustukça büyüyen özlemin gece yarısı ansızın gelen hatıranın insanın içinden sökülüp gelmeyen ama bir türlü de susmayan o derin sızının Ben şiiri bir sığınak gibi değil bir hesaplaşma gibi kuruyorum Kaçtığım değil yüzleştiğim bir yer olsun istiyorum kelimeler Kimi dizede yumuşak bir niyazım var kimi dizede keskin bir hükmüm Kalp her zaman nazik konuşmaz en doğruyu en sert yerinden söyler Sevmenin yalnızca güzelliğini değil sevmenin bedelini de anlatıyor Beklemenin vazgeçememenin içten içe kanarken ayakta durmanın hikâyesi bu Sevmek çoğalmaktır bazen eksilmek bazen de sessizce taşımaktır insanın kendini Kalpler en çok terk edilince konuşur Bu ses işte o kalplerin sesidir Bu kitap herkes için yazılmadı Nabzım kalabalıklara seslenme derdinde değil kendi sessizliğinde yolunu kaybedenlere acıyı içinde büyütmüş ama adını koyamamış olanlara uzanıyor Her metin okunmak için değil ihtiyaç duyulduğu anda bulunmak içindir Burada teselli yok yüzleşme var Unutturma vaadi yok hatırlatarak iyileştirme var Nabzım yarayı kapatmaz ama yaraya dokunur Kimi okur için ağır gelir kimi okur için fazla sessiz kalır Ama doğru zamanda doğru eldeyken insanın kendine bile söyleyemediğini fısıldayan bir yere dönüşür Şifa rahatlatmak değil kanayan yeri tanımaktır NABZIM tam da oradan atar AHMET TAŞ