Naftalin Kokulu Mektuplar — Kolektif

Seni mektupla da olsa öpmek büyük şey diyor Ahmed Arif Bu yüzden naftalin kokulu mektuplar gönderdim sana Sevgilim Kokun ne kadar da İstanbul İçime çekerken seni esip geçiyor içimde hatıralar Dokunuşların dalgalanıyor yüreğimde Umuttur gözlerinin ormanında koşmak delice ve ellerinin beyazlığını gündüz bilmek senin Sen yine de gözyaşlarını gece hüznünü katran karası et günlerime Hiç şikayet etmem Ve bilesin ben ne kadar özlersem o kadar da aşık olurum sana hanım eli kokarken bahçelerde bir bardak çayın deminde özlemini solurken Seni anlatırken yüreğimdeki İstanbul a