Nahiv Bilgisi Işığında Osmanlı Nahvine Bakış

Nahiv Arap coğrafyasında doğmuş ve gelişmiş içerik content ve içerim implication yönüyle bugünkü gramere karşılık gelen dil ile ilgili Ulûm i Müntefa Biha bir ilimdir İslamiyet in ilk dönemlerinde Arapların Arap olmayan toplumlarla karışmaları sonucu selaseti bozulan dillerini düzeltme ve Kur an ı Kerim in yanlış okunma ve anlamlandırılmasını önleme çalışmalarıyla başlamış dillerin coğrafyaların ve zamanın değişmelerine bağlı olarak kazandığı farklı anlamları ve içerikleri ile müstakil bir ilim halini almıştır İslam medeniyeti çağlarında Kur an dilinin ve İslam kültürünün hâkim tesiri ve Kod Kopyalama nın etkisiyle İslam toplumlarına yayılmış ve müştemil bir ilim haline gelmiştir Bu etkileşime bağlı olarak Osmanlıda nahiv Türkçe açısından özgün bir disiplin olarak geliş e memiş ve Osmanlı nahvi varlığını Arap gramerinin etkisinde ve hakimiyetinde kalarak sürdürmüştür Tanzimat ta ise Arap nahvi giderek Fransız cümle anlayışına yaklaşan Türk nahvi cümlesi ve söz dizimi üzerindeki etkisini Fransız grameri ile birlikte devam ettirmiştir Kitap Osmanlının yekpare Arapça ve Tanzimat ın nispeten Türkçe olan nahiv anlayış ve yaklaşımına nahvin ışığında perspektifi bakıyor ve etiyolojisi ile ilgili bazı enstantaneler sunuyor