Nakış — Zeynel Murat Çetin

insan gibi bir hikâyem var elbettearkamda duran yanık dağların hikâyesitutuşturduğum ateşlerin mavi dağ göllerinintutup atamadım coğrafyamda kefensiz ölüleritoprak kabardıkça kıpırdadı yüreğimesmer bir tarih ve süngü izleridersim gibi tutundum uçurumlarabir ağıt oluveriyorsun ansızınsonra çekip gidiyorsun usulcatütün yanığı gibi yaralı kalbimaldırmadan kayıp giden bir meteorşimdi anladımannemin neden hep masal anlattığını

İnsan gibi bir hikâyem var elbette arkamda duran yanık dağların hikâyesi tutuşturduğum ateşlerin mavi dağ göllerinin tutup atamadım coğrafyamda kefensiz ölüleri toprak kabardıkça kıpırdadı yüreğim esmer bir tarih ve süngü izleri dersim gibi tutundum uçurumlara bir ağıt oluveriyorsun ansızın sonra çekip gidiyorsun usulca tütün yanığı gibi yaralı kalbim aldırmadan kayıp giden bir meteor şimdi anladım annemin neden hep masal anlattığını