Nakşbendî Hâlidîliğin Bir Kolu Olarak Haznevilik — Ahmez Az

Elinizdeki eser Osmanlı nın son döneminde Suriye nin kuzeydoğusundaki Cezire bölgesinde Nakşbendî Hâlidîliğin Nehrî Nurşîn kolunun bir devamı olarak ortaya çıkan Haznevîliği incelemektedir Seyr u sülûkünü tamamladıktan sonra Fransız işgali altındaki memleketi Suriye ye dönen Ahmed el Haznevî v 1950 bölgede dinî hayatı yeniden ihya ederek halkın ilmî kültürel ve sosyal hayatlarına katkıda bulunduğundan o muhitte tarikat kurucusu olarak telakki edilmiştir Hatta Nakşbendiyye tarikatı bölgede kendisine nispetle Hazneviyye diye anılır olmuştur Ahmed el Haznevî farklı çevrelerden ciddi muhalefetle karşılaşmasına rağmen bu muhalefet tarikatın geniş bir alanda yayılmasına mâni olamamıştır Nakşbendîliğin Hazneviyye kolunun teşekkülüne kadarki tarihî süreciyle girizgâh yapan bu çalışmanın birinci bölümünde tarikatın kurucusu Ahmed el Haznevî başta olmak üzere bu silsileden gelen Hazneviyye şeyhlerinin hayatları eserleri halifeleri müridleri fikirleri ve tasavvufî görüşleri incelenmiştir Bu kısımda Hazneviyye medresesinde yetişen sûfîlerin toplum üzerindeki etkilerine de temas edilmiştir İkinci bölümde ise Hazneviyye de tasavvufî eğitim âdâb ve erkân ele alınmış Haznevîlik genel olarak değerlendirilmeye çalışılmıştır