Namusum ve Şerefim Üzerine And İçerim 2 — Şerife Balkaş Gülseçgin

Ağlıyordu o mis kokulu toprak Üzerinde bin bir çeşit nimetin yeşerdiği rüzgarla oynaştığı o huzurlu günler neredeydi Oynayan çocukların neşeli seslerini bıçak gibi kesen o tazecik fidanları ezen bu merhametsiz çizmeler kimlere aitti Bereketli bedenini parçalayan o bombaları kimler atıyordu Feryat ı figanını duyan yok muydu Toprak içli içli ağlarken sakin bir mırıltı duydu yanı başında Sanki birisi sarılıyordu kanlı bedenine Kimdi bu Korkma dedi o ses Benim ben Mehmet O Mehmet Bedir deki Gelibolu daki Sakarya daki Mehmet Bak yine koştum sana Gözyaşlarını silmek yaralarını sarmak için Yolunda ölmek için koştum sana Haydi sil gözyaşlarını artık Aşık ile maşuk vuslata ererken toprak onu sevgiyle bağrına basıyor Mehmetçik de bütün bedeni ile örtüyordu toprağı Biliyordu ki aşk benim diyebilmek yar yoluna baş koyabilmektir Korumadığı sarmalamadığı siper olamadığı sevgiliye yar diyebilir miydi hiç Ey Şehr i İstanbul Ey kainatın en güzel diyarı Sen değil misin dünyayı cazibedarına sürükleyen Sen değil misin uğruna nice kanlar dökülen Ne var ki sen Sultanahmed i Ayasofya ya sevdalısın ezelinden Süleymaniye yi şahit tutmuşsun bu sonsuz aşkına Mihrimah ın sırrına ererken Bak uykusuz gecelere mahkum ettiğin Fatih selam veriyor sen şiirlerini okurken

Ağlıyordu o mis kokulu toprak Üzerinde bin bir çeşit nimetin yeşerdiği rüzgarla oynaştığı o huzurlu günler neredeydi Oynayan çocukların neşeli seslerini bıçak gibi kesen o tazecik fidanları ezen bu merhametsiz çizmeler kimlere aitti Bereketli bedenini parçalayan o bombaları kimler atıyordu Feryat ı figanını duyan yok muydu Toprak içli içli ağlarken sakin bir mırıltı duydu yanı başında Sanki birisi sarılıyordu kanlı bedenine Kimdi bu Korkma dedi o ses Benim ben Mehmet O Mehmet Bedir deki Gelibolu daki Sakarya daki Mehmet Bak yine koştum sana Gözyaşlarını silmek yaralarını sarmak için Yolunda ölmek için koştum sana Haydi sil gözyaşlarını artık Aşık ile maşuk vuslata ererken toprak onu sevgiyle bağrına basıyor Mehmetçik de bütün bedeni ile örtüyordu toprağı Biliyordu ki aşk benim diyebilmek yar yoluna baş koyabilmektir Korumadığı sarmalamadığı siper olamadığı sevgiliye yar diyebilir miydi hiç Ey Şehr i İstanbul Ey kainatın en güzel diyarı Sen değil misin dünyayı cazibedarına sürükleyen Sen değil misin uğruna nice kanlar dökülen Ne var ki sen Sultanahmed i Ayasofya ya sevdalısın ezelinden Süleymaniye yi şahit tutmuşsun bu sonsuz aşkına Mihrimah ın sırrına ererken Bak uykusuz gecelere mahkum ettiğin Fatih selam veriyor sen şiirlerini okurken