Narkozlu Gülüşler Ajandası — Adilcan Yavaş

Büyük pencerelerden az izlemedim gelişini Şu yirmi dört saat ömrü olanlar uçuşurdu karnımda Hani bizim fakültenin manzarası da az değildi yani Ben yine de senin gelişine bakardım Gelişine bakardım da gelince bakmazdım Çünkü sen bilirdim bu kadarını anlamazdın Kalabalıkların ardından gülüşünü dinlerdim Yalnız seni görecek açılar isterdim Anlamadın bitmeyen acılar biriktirdim Fakat bir narkoz etkisi vardı gülüşünde Biriken acıları bile tatlı kılan Ya uyanırsam nasıl başlarım güne Omzumdaki ağrılar nüksederse Narkozu esirgersen nasıl yaşarım