Nefha Şeyh Sadreddin Konevi Esintileri — Hüzeyme Yeşim Koçak

NEFHA ŞEYH SADREDDİN KONEVİ ESİNTİLERİ Sessizliğin kapıları ve gözleri var Bütün kapılardan geçmek istiyordu Hasan Âlemlerin Efendisi en şerefli insanın mührüyle rızasıyla geçmek Güle güle seve seve ölmek Eşyanın da kendine mahsus bir bilgisi arkası muradı var Güller kokuyor Mahbup Habib tomurcuklanıyor Sadreddin Mevlâna Muhyiddin rayihası yayılıyor Bir arı aşk kanıyla boyanmış büyüleyici bir çiçeğe doğru toz kanatlarıyla uçuyor Hasan vızz ıldıyor Haykırmak bağırmak çağırmak toz hafifliği ve hürriyetiyle havaya suya toprağa karışmak istiyordum Ruhumdan çağlayanlar okyanuslar geçiyordu Taşacak köpürecek zevkle infilâk edecek gibiydim Yıldırım düşse kasırga çarpa çarpa yerden yere vursa dünya bütün mihnetiyle üstüme yıkılsa gam kasavet çekmez ezilmez sönmez sinmez ölmezdim Kimin yüzündendi İçimde çakılmış dikilmiş perçinlenmiş gözler vardı Dalış hatta batış duygusu veren gözler Sadreddin in gözleri Senin Kalûbela yı hatırlatan gözlerin Bazen Mevlâna dan bakardı Ulu Şeyh Muhyiddîn i taşırdı Hem yaram hem dermanımdı Sadr sadra aktı Sayılı nefesleri canlandırabilmek anlamlandırabilmek için Yüklü olduğunu hissettiğim şeylerin gücüyle titredim Kılıç gibiydim SADR IN göğ s ündeydim Söylemeye çekindim İnanamıyordum Taşın zikrini işittim 13 yüzyıldan günümüze huzur muhabbet nefesleri Bir Hazine ye Şeyh Sadreddin Konevî ye yaklaşım denemesi

Sessizliğin kapıları ve gözleri var Bütün kapılardan geçmek istiyordu Hasan Âlemlerin Efendisi en şerefli insanın mührüyle rızasıyla geçmek Güle güle seve seve ölmek Eşyanın da kendine mahsus bir bilgisi arkası muradı var Güller kokuyor Mahbup Habib tomurcuklanıyor Sadreddin Mevlâna Muhyiddin rayihası yayılıyor Bir arı aşk kanıyla boyanmış büyüleyici bir çiçeğe doğru toz kanatlarıyla uçuyor Hasan vızz ıldıyor Haykırmak bağırmak çağırmak toz hafifliği ve hürriyetiyle havaya suya toprağa karışmak istiyordum Ruhumdan çağlayanlar okyanuslar geçiyordu Taşacak köpürecek zevkle infilâk edecek gibiydim Yıldırım düşse kasırga çarpa çarpa yerden yere vursa dünya bütün mihnetiyle üstüme yıkılsa gam kasavet çekmez ezilmez sönmez sinmez ölmezdim Kimin yüzündendi İçimde çakılmış dikilmiş perçinlenmiş gözler vardı Dalış hatta batış duygusu veren gözler Sadreddin in gözleri Senin Kalûbela yı hatırlatan gözlerin Bazen Mevlâna dan bakardı Ulu Şeyh Muhyiddîn i taşırdı Hem yaram hem dermanımdı Sadr sadra aktı Sayılı nefesleri canlandırabilmek anlamlandırabilmek için Yüklü olduğunu hissettiğim şeylerin gücüyle titredim Kılıç gibiydim SADR IN göğ s ündeydim Söylemeye çekindim İnanamıyordum Taşın zikrini işittim 13 yüzyıldan günümüze huzur muhabbet nefesleri Bir Hazine ye Şeyh Sadreddin Konevî ye yaklaşım denemesi