Neyt Asi Çakıltaşı Serisi 3 — Binnur Şafak Nigiz

Şafak tüm ışıklarını yaktı Güneş akşamüstü intihar etti İçimde büyüttüğüm kız çocuğunun elini tutup benden uzaklaşmaya başladığında uzun boyu kadar derin bir kuyunun önünde durmuş kuyunun dibinde ölmüş güneşin sönmüş cesedini izliyordum Beklediği kişi gelmediğinden ölemeyen o insandım ölüm döşeği yaşadıklarımdı Suya düşen yansımama bakıyordum Boğuluyordum ölmek nedir bilmiyordum Yanıyordum sönmek nedir bilmiyordum Diniyordum bitmek nedir bilmiyordum Ne kadar kesilmem gerekiyorsa tam sırasıydı kesileyim diyordum ve bir makas usulca kesmeye başlıyordu zamanı Zamanın damarındaydım Zaman ile birlikte kesiliyordum Zaman ile birlikte kanıyordum Elini tuttuğu küçüklüğümle dönüp o siyah gözleriyle bana baktı Ve acıların bile kurutamadığı damarlarımı o kasım gecesi ekmek bezine sarılan bebeğin siyah gözlerinde gördüklerim kurutmaya başladı Görüyordum Neyt benim kalbimi taşıyan damardı Nabzımdan canıma fısıldıyordu Damar yolumsun

Şafak tüm ışıklarını yaktı Güneş akşamüstü intihar etti İçimde büyüttüğüm kız çocuğunun elini tutup benden uzaklaşmaya başladığında uzun boyu kadar derin bir kuyunun önünde durmuş kuyunun dibinde ölmüş güneşin sönmüş cesedini izliyordum Beklediği kişi gelmediğinden ölemeyen o insandım ölüm döşeği yaşadıklarımdı Suya düşen yansımama bakıyordum Boğuluyordum ölmek nedir bilmiyordum Yanıyordum sönmek nedir bilmiyordum Diniyordum bitmek nedir bilmiyordum Ne kadar kesilmem gerekiyorsa tam sırasıydı kesileyim diyordum ve bir makas usulca kesmeye başlıyordu zamanı Zamanın damarındaydım Zaman ile birlikte kesiliyordum Zaman ile birlikte kanıyordum Elini tuttuğu küçüklüğümle dönüp o siyah gözleriyle bana baktı Ve acıların bile kurutamadığı damarlarımı o kasım gecesi ekmek bezine sarılan bebeğin siyah gözlerinde gördüklerim kurutmaya başladı Görüyordum Neyt benim kalbimi taşıyan damardı Nabzımdan canıma fısıldıyordu Damar yolumsun

Şafak tüm ışıklarını yaktı Güneş akşamüstü intihar etti İçimde büyüttüğüm kız çocuğunun elini tutup benden uzaklaşmaya başladığında uzun boyu kadar derin bir kuyunun önünde durmuş kuyunun dibinde ölmüş güneşin sönmüş cesedini izliyordum Beklediği kişi gelmediğinden ölemeyen o insandım ölüm döşeği yaşadıklarımdı Suya düşen yansımama bakıyordum Boğuluyordum ölmek nedir bilmiyordum Yanıyordum sönmek nedir bilmiyordum Diniyordum bitmek nedir bilmiyordum Ne kadar kesilmem gerekiyorsa tam sırasıydı kesileyim diyordum ve bir makas usulca kesmeye başlıyordu zamanı Zamanın damarındaydım Zaman ile birlikte kesiliyordum Zaman ile birlikte kanıyordum Elini tuttuğu küçüklüğümle dönüp o siyah gözleriyle bana baktı Ve acıların bile kurutamadığı damarlarımı o kasım gecesi ekmek bezine sarılan bebeğin siyah gözlerinde gördüklerim kurutmaya başladı Görüyordum Neyt benim kalbimi taşıyan damardı Nabzımdan canıma fısıldıyordu Damar yolumsun

Şafak tüm ışıklarını yaktı Güneş akşamüstü intihar etti İçimde büyüttüğüm kız çocuğunun elini tutup benden uzaklaşmaya başladığında uzun boyu kadar derin bir kuyunun önünde durmuş kuyunun dibinde ölmüş güneşin sönmüş cesedini izliyordum Beklediği kişi gelmediğinden ölemeyen o insandım ölüm döşeği yaşadıklarımdı Suya düşen yansımama bakıyordum Boğuluyordum ölmek nedir bilmiyordum Yanıyordum sönmek nedir bilmiyordum Diniyordum bitmek nedir bilmiyordum Ne kadar kesilmem gerekiyorsa tam sırasıydı kesileyim diyordum ve bir makas usulca kesmeye başlıyordu zamanı Zamanın damarındaydım Zaman ile birlikte kesiliyordum Zaman ile birlikte kanıyordum Elini tuttuğu küçüklüğümle dönüp o siyah gözleriyle bana baktı Ve acıların bile kurutamadığı damarlarımı o kasım gecesi ekmek bezine sarılan bebeğin siyah gözlerinde gördüklerim kurutmaya başladı Görüyordum Neyt benim kalbimi taşıyan damardı Nabzımdan canıma fısıldıyordu Damar yolumsun Yazar Binnur Şafak Nigiz Sayfa Sayısı 720 Çeviri Ebat 13X21 Basım Dili TÜRKÇE Basım Tarihi Eylül 2021 Kağıt Cinsi 2 Hamur Kredi Kartı Tek Çekim 0 00

Şafak tüm ışıklarını yaktı Güneş akşamüstü intihar etti İçimde büyüttüğüm kız çocuğunun elini tutup benden uzaklaşmaya başladığında uzun boyu kadar derin bir kuyunun önünde durmuş kuyunun dibinde ölmüş güneşin sönmüş cesedini izliyordum Beklediği kişi gelmediğinden ölemeyen o insandım ölüm döşeği yaşadıklarımdı Suya düşen yansımama bakıyordum Boğuluyordum ölmek nedir bilmiyordum Yanıyordum sönmek nedir bilmiyordum Diniyordum bitmek nedir bilmiyordum Ne kadar kesilmem gerekiyorsa tam sırasıydı kesileyim diyordum ve bir makas usulca kesmeye başlıyordu zamanı Zamanın damarındaydım Zaman ile birlikte kesiliyordum Zaman ile birlikte kanıyordum Elini tuttuğu küçüklüğümle dönüp o siyah gözleriyle bana baktı Ve acıların bile kurutamadığı damarlarımı o kasım gecesi ekmek bezine sarılan bebeğin siyah gözlerinde gördüklerim kurutmaya başladı Görüyordum Neyt benim kalbimi taşıyan damardı Nabzımdan canıma fısıldıyordu Damar yolumsun

Şafak tüm ışıklarını yaktı Güneş akşamüstü intihar etti İçimde büyüttüğüm kız çocuğunun elini tutup benden uzaklaşmaya başladığında uzun boyu kadar derin bir kuyunun önünde durmuş kuyunun dibinde ölmüş güneşin sönmüş cesedini izliyordum Beklediği kişi gelmediğinden ölemeyen o insandım ölüm döşeği yaşadıklarımdı Suya düşen yansımama bakıyordum Boğuluyordum ölmek nedir bilmiyordum Yanıyordum sönmek nedir bilmiyordum Diniyordum bitmek nedir bilmiyordum Ne kadar kesilmem gerekiyorsa tam sırasıydı kesileyim diyordum ve bir makas usulca kesmeye başlıyordu zamanı Zamanın damarındaydım Zaman ile birlikte kesiliyordum Zaman ile birlikte kanıyordum Elini tuttuğu küçüklüğümle dönüp o siyah gözleriyle bana baktı Ve acıların bile kurutamadığı damarlarımı o kasım gecesi ekmek bezine sarılan bebeğin siyah gözlerinde gördüklerim kurutmaya başladı Görüyordum Neyt benim kalbimi taşıyan damardı Nabzımdan canıma fısıldıyordu Damar yolumsun Tanıtım Bülteninden Yayınevi DOKUZ YAYINLARI Yazar BİNNUR ŞAFAK NİGİZ Baskı 1 BASKI Dil TÜRKÇE Sayfa Sayısı 720 SAYFA Yıl 2019

Şafak tüm ışıklarını yaktı Güneş akşamüstü intihar etti İçimde büyüttüğüm kız çocuğunun elini tutup benden uzaklaşmaya başladığında uzun boyu kadar derin bir kuyunun önünde durmuş kuyunun dibinde ölmüş güneşin sönmüş cesedini izliyordum Beklediği kişi gelmediğinden ölemeyen o insandım ölüm döşeği yaşadıklarımdı Suya düşen yansımama bakıyordum Boğuluyordum ölmek nedir bilmiyordum Yanıyordum sönmek nedir bilmiyordum Diniyordum bitmek nedir bilmiyordum Ne kadar kesilmem gerekiyorsa tam sırasıydı kesileyim diyordum ve bir makas usulca kesmeye başlıyordu zamanı Zamanın damarındaydım Zaman ile birlikte kesiliyordum Zaman ile birlikte kanıyordum Elini tuttuğu küçüklüğümle dönüp o siyah gözleriyle bana baktı Ve acıların bile kurutamadığı damarlarımı o kasım gecesi ekmek bezine sarılan bebeğin siyah gözlerinde gördüklerim kurutmaya başladı Görüyordum Neyt benim kalbimi taşıyan damardı Nabzımdan canıma fısıldıyordu Damar yolumsun