Nilüfer — Semih Çar

İnsan bazen bir kelimenin gölgesinde büyür Birinin ağzından dökülen küçük bir gibi kelimesi çocuk kalbine koca bir Araf bırakır Ben de o kelimenin içinde eksikliğiyle konuşan bir bedenin sessiz yolcusu oldum Aynalar beni hep gölge gösterdi sustum sessizliğin elbisesini giydim ve Hz Musa nın akıntıya bırakılan tabutu gibi yalnızca içimde bekledim Seçmediğim bir bedenle geldim dünyaya tıpkı herkes gibi Ama kim olmaya karar vereceğim yolun devamında saklıydı Yıllar boyunca kimse ile kim olmak istediğim arasında kaldım Eksikliğimin ölçüsünü soramadım kimseye Ne kadar eksiktim ne kadar eksilecektim yahut eksik olmak fazlalığa yer açmak mıydı bilmiyordum Ve bilmiyordum eksiklik denen o ince sızının omzuma bir kader kuşu olarak konup Hüzün İmparatorluğu nda birkaç coğrafya kurduracağını Bu kitap gibi kelimesinin bir çocuğun dünyasını nasıl şekillendirdiğini nasıl aydınlattığını Araf ta kalmanın ne demek olduğunu ve insanın kendi kendisini bulma çabasını anlatıyor Eğer bir gün sen de aynanın karşısına geçip sessizce gürültülü ruhunu dinlediysen bu yolculukta yerin var demektir Bizler üzgün olsak da bir karıncanın evine ekmek taşımasına sevinen insanlarız Bir kedinin gelip yüzümüze bakmasına sevinmeyi büyük bir nimet sayan insanlarız Çünkü bizler bir kelimenin bıraktığı izle tek bir günde ihtiyarlayanlardanız

İnsan bazen bir kelimenin gölgesinde büyür Birinin ağzından dökülen küçük bir gibi kelimesi çocuk kalbine koca bir Araf bırakır Ben de o kelimenin içinde eksikliğiyle konuşan bir bedenin sessiz yolcusu oldum Aynalar beni hep gölge gösterdi sustum sessizliğin elbisesini giydim ve Hz Musa nın akıntıya bırakılan tabutu gibi yalnızca içimde bekledim Seçmediğim bir bedenle geldim dünyaya tıpkı herkes gibi Ama kim olmaya karar vereceğim yolun devamında saklıydı Yıllar boyunca kimse ile kim olmak istediğim arasında kaldım Eksikliğimin ölçüsünü soramadım kimseye Ne kadar eksiktim ne kadar eksilecektim yahut eksik olmak fazlalığa yer açmak mıydı bilmiyordum Ve bilmiyordum eksiklik denen o ince sızının omzuma bir kader kuşu olarak konup Hüzün İmparatorluğu nda birkaç coğrafya kurduracağını Bu kitap gibi kelimesinin bir çocuğun dünyasını nasıl şekillendirdiğini nasıl aydınlattığını Araf ta kalmanın ne demek olduğunu ve insanın kendi kendisini bulma çabasını anlatıyor Eğer bir gün sen de aynanın karşısına geçip sessizce gürültülü ruhunu dinlediysen bu yolculukta yerin var demektir Bizler üzgün olsak da bir karıncanın evine ekmek taşımasına sevinen insanlarız Bir kedinin gelip yüzümüze bakmasına sevinmeyi büyük bir nimet sayan insanlarız Çünkü bizler bir kelimenin bıraktığı izle tek bir günde ihtiyarlayanlardanız

İnsan bazen bir kelimenin gölgesinde büyür Birinin ağzından dökülen küçük bir gibi kelimesi çocuk kalbine koca bir Araf bırakır Ben de o kelimenin içinde eksikliğiyle konuşan bir bedenin sessiz yolcusu oldum Aynalar beni hep gölge gösterdi sustum sessizliğin elbisesini giydim ve Hz Musa nın akıntıya bırakılan tabutu gibi yalnızca içimde bekledim Seçmediğim bir bedenle geldim dünyaya tıpkı herkes gibi Ama kim olmaya karar vereceğim yolun devamında saklıydı Yıllar boyunca kimse ile kim olmak istediğim arasında kaldım Eksikliğimin ölçüsünü soramadım kimseye Ne kadar eksiktim ne kadar eksilecektim yahut eksik olmak fazlalığa yer açmak mıydı bilmiyordum Ve bilmiyordum eksiklik denen o ince sızının omzuma bir kader kuşu olarak konup Hüzün İmparatorluğu nda birkaç coğrafya kurduracağını Bu kitap gibi kelimesinin bir çocuğun dünyasını nasıl şekillendirdiğini nasıl aydınlattığını Araf ta kalmanın ne demek olduğunu ve insanın kendi kendisini bulma çabasını anlatıyor Eğer bir gün sen de aynanın karşısına geçip sessizce gürültülü ruhunu dinlediysen bu yolculukta yerin var demektir Bizler üzgün olsak da bir karıncanın evine ekmek taşımasına sevinen insanlarız Bir kedinin gelip yüzümüze bakmasına sevinmeyi büyük bir nimet sayan insanlarız Çünkü bizler bir kelimenin bıraktığı izle tek bir günde ihtiyarlayanlardanız

İnsan bazen bir kelimenin gölgesinde büyür Birinin ağzından dökülen küçük bir gibi kelimesi çocuk kalbine koca bir Araf bırakır Ben de o kelimenin içinde eksikliğiyle konuşan bir bedenin sessiz yolcusu oldum Aynalar beni hep gölge gösterdi sustum sessizliğin elbisesini giydim ve Hz Musa nın akıntıya bırakılan tabutu gibi yalnızca içimde bekledim Seçmediğim bir bedenle geldim dünyaya tıpkı herkes gibi Ama kim olmaya karar vereceğim yolun devamında saklıydı Yıllar boyunca kimse ile kim olmak istediğim arasında kaldım Eksikliğimin ölçüsünü soramadım kimseye Ne kadar eksiktim ne kadar eksilecektim yahut eksik olmak fazlalığa yer açmak mıydı bilmiyordum Ve bilmiyordum eksiklik denen o ince sızının omzuma bir kader kuşu olarak konup Hüzün İmparatorluğu nda birkaç coğrafya kurduracağını Bu kitap gibi kelimesinin bir çocuğun dünyasını nasıl şekillendirdiğini nasıl aydınlattığını Araf ta kalmanın ne demek olduğunu ve insanın kendi kendisini bulma çabasını anlatıyor Eğer bir gün sen de aynanın karşısına geçip sessizce gürültülü ruhunu dinlediysen bu yolculukta yerin var demektir Bizler üzgün olsak da bir karıncanın evine ekmek taşımasına sevinen insanlarız Bir kedinin gelip yüzümüze bakmasına sevinmeyi büyük bir nimet sayan insanlarız Çünkü bizler bir kelimenin bıraktığı izle tek bir günde ihtiyarlayanlardanız