Nisan Yağmurları — Özlem Gündoğdu

Nisan yağmurları gibi yağıyor hasret yollarıma Saçma sapan bir rüzgârla dokunup geçiyor aykırı sabahlarda Günler git gide kırık bir sandala benziyor Kafası her estiğinde çekip gidiyorlar uzaklara Şimdilerde düşüncelerim karmaşık ben kararsız Ömrüm kıyısından geçen kırık bir sandala atlayıp gitmek istiyorum Geçiyor günler bana sormadan zaman durmuyor Sorgulamıyorum artık şu hayatı Yaşıyor muyum yaşamıyor muyum belli değil Sormuyorum artık geceleri gündüzleri Dünya dönüyor mu dönmüyor mu umurumda değil Gün batımlarında denize bırakıyorum kayıklarımı Savruluyorlar küçük bir esintiyle gözümün önünde Ruhum dünümle bugünüm arasında kalıyor hep Ben kendimle savaşıyorum durmadan Her gelen güne kibrit çakıyorum Ve dönüp geriye bakmıyorum

NİSAN YAĞMURLARI Nisan yağmurları gibi yağıyor hasret yollarıma Saçma sapan bir rüzgârla dokunup geçiyor aykırı sabahlarda Günler git gide kırık bir sandala benziyor Kafası her estiğinde çekip gidiyorlar uzaklara Şimdilerde düşüncelerim karmaşık ben kararsız Ömrüm kıyısından geçen kırık bir sandala atlayıp gitmek istiyorum Geçiyor günler bana sormadan zaman durmuyor Sorgulamıyorum artık şu hayatı Yaşıyor muyum yaşamıyor muyum belli değil Sormuyorum artık geceleri gündüzleri Dünya dönüyor mu dönmüyor mu umurumda değil Gün batımlarında denize bırakıyorum kayıklarımı Savruluyorlar küçük bir esintiyle gözümün önünde Ruhum dünümle bugünüm arasında kalıyor hep Ben kendimle savaşıyorum durmadan Her gelen güne kibrit çakıyorum Ve dönüp geriye bakmıyorum img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

NİSAN YAĞMURLARI Nisan yağmurları gibi yağıyor hasret yollarıma Saçma sapan bir rüzgârla dokunup geçiyor aykırı sabahlarda Günler git gide kırık bir sandala benziyor Kafası her estiğinde çekip gidiyorlar uzaklara Şimdilerde düşüncelerim karmaşık ben kararsız Ömrüm kıyısından geçen kırık bir sandala atlayıp gitmek istiyorum Geçiyor günler bana sormadan zaman durmuyor Sorgulamıyorum artık şu hayatı Yaşıyor muyum yaşamıyor muyum belli değil Sormuyorum artık geceleri gündüzleri Dünya dönüyor mu dönmüyor mu umurumda değil Gün batımlarında denize bırakıyorum kayıklarımı Savruluyorlar küçük bir esintiyle gözümün önünde Ruhum dünümle bugünüm arasında kalıyor hep Ben kendimle savaşıyorum durmadan Her gelen güne kibrit çakıyorum Ve dönüp geriye bakmıyorum