Ödüllü Aşk Romanları Seti 4 Kitap — Kolektif

LAMURE EDEBİYAT DERGİSİ ÖDÜLLÜ AŞK ROMANLARI 830 sayfa Değiş me 128 Sayfa Önemsizdi Önemsizleştirilmeliydi Kanıksanmalıydı Bazı günler sözde nasıl olduğumu merak eden samimi ahbaplarımızın karşısına zorla çıkartılırdım Onlar da vicdanları hiç var olmamış yaratıklar olarak bana bakarlardı Sirk maymununa bakar gibi arkamdan da ahlaklarıyla kol kola oturarak vah vah tüh tüh ederlerdi Kendimi toparlamış dik duruyor olsam hem annem hem kendini namus kelimesine hapsetmiş vicdansız varlıklar sürüsü rahatsız hatta tedirgin olurlardı Çünkü olmam gereken hâl buydu Ezilmiş incinmiş zavallı ve muhtaç Aşk Üfleyen Neyzen 190 Sayfa Silahtar Hureyye den sonra gecenin ilerleyen vakitlerinde son bir kez iki rekât namaz kılmış ve iyice sivrilttiği ney i kaburgasının altından kalbine kadar sokmuştu Daha önce defalarca dudaklarıyla ve ciğerlerindeki nefesiyle üflediği ney i bu sefer kalbiyle üflüyordu Ney in ağzına dolan kanlar hem ney in deliklerinden hem de diğer ucundan çıkıp odanın içine notalarını yaratılmış hiçbir kulun yazamayacağı kadar sarsıcı yıkıcı ve ihtişamlı bir güfteyi üflüyor gibiydi Azrail bugüne kadar hiçbir insanoğlunun canını alırken böylesine içli bir ölüme şahit olmamış gibi ölüm acısını Silahtar a sunamamış Silahtar sevdiği kadına bıraktığı son parçasıyla yüreğinden bir doğum ve ölüm şarkısı üfleyerek dünyaya veda etmişti Aşkın Demi 192 Sayfa Gülüşlerini seviyorum ben senin Kahkahalarını susmalarını Haberin olmadan gözlerine bakıyorum Gülen gözlerini seviyorum ben senin Seni yüreğime ekiyorum Büyütüyorum içimde ben seni Kimse görmesin istiyorum Seni seviyorum Sen kanatlanıp uçuyorsun Bir kuş gibi yüreğimden Dalıyorsun gökyüzüne Bakıyorum ardından özlüyorum Bir kâğıt bir de kalem alıyorum elime Yazıyorum seni yeniden yüreğime Seni seviyorum Güneşi sever gibi Sana hiç değmeden dokunmadan Seviyorum ben seni Elif Ben 320 Sayfa İstanbul Zeynep Kâmil Hastanesi nde mutlu ve varlıklı bir ailenin ilk ve arzulanan çocuğu olarak dünyaya gelmişim İlk bebek olduğum için adımı Elif koymuşlar Her anne baba evladını sever elbette buna ne şüphe ancak ben çok arzulanan bir bebek olduğumdan mıydı bilemiyorum bütün ailem özellikle de annem benim üzerime titrer gece gündüz yanımdan bir an olsun ayrılmazmış Öyle ki sanki dünyanın en kıymetli bebeği idim Benim kısacık saçlarımı okşar severmiş Kokladıkça kokumu içine çeker Böyle bir koku olamaz bu koku ne güle benziyor ne menekşeye ne de başka bir çiçeğe Benim mis kokulum yaşama sebebim Seni bana veren Rabb ime hamdolsun diye dua edermiş Ben ailenin göz bebeğiymişim