Ölü Şiirler Mezarlığı — Kiye Barış

Bir ikindi sonrası sarhoşluğunun ritmiydi Kaldırıma değen topuk sesleri İncinmiş bir merhaba kadar acı ve hüzünlü Her ayak atışında savrulur eylül kokusu Eteğinde eylül biriktiren kadının Uzaklaştıkça içime işleyen bir ses gibiydi Yüreğime mıhlanmış hasret Elinde tanıdık bir eylül kokusu gizliydi Hüznün kahkahalarında kaybolan güveni gibi Korkuyordu ardı sıra ayakları Ve elleri sokak çıkmazında Meçhul bir topuk sesi Ve yeniden doğurdu beni elleri Kadın kokusunda eylül korkusu Bir gayri çıkmazın incinmişliği Bir kadın bir koku bir eylül korkusuydu İçimi deşen topuk sesi Bir korku bir kadın