Ölüler Evine Yolculuk — Ahmet Güney

Hemen mendili açıp burnuna bastıran İrfan cebinden çıkardığı on lirayı çocuğun eline tutuşturdu Çocuk Bozuğum yok dedi İrfan başını kaldırdı peronda kalkışa hazırlanan trene baktı o trenin gittiği yere gitmek istedi Bul öyleyse treni kaçırmak istemiyorum çabuk ol acelem var diye sesini yükseltti Çocuk İrfan a gözlerini dikti durgun sakin ve olgun gözleriyle bir süre baktı Abi ben yarım saattir seni seyrediyorum Senin acelen falan yok Yetişmeye çalıştığın bir tren de yok Fakat sana yardımcı olabilirim Bende bir tren bileti var Onu para üstü yerine sana vereyim İrfan çocuğa şaşkın gözlerle baktı birkaç saniye durakladıktan sonra Nereye gideceğimi bilmiyorsun ki dedi Çocuk az önceki soğukkanlılığını hiç bozmadan Asıl sen nereye gideceğini bilmiyorsun Benim biletim seni gitmek istediğin yere götürür dedi İrfan müstehzi bir gülüş bıraktı dudaklarına Söyle bakalım küçük bey nereye götürecek bu bilet beni Çocuk yaptığı işin ciddiyetini ifade etmek ister gibi renksiz bir ses tonuyla Ölüler Evi ne dedi