Ölüm Portresi Seti — Büşra Nur

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun Tanıtım Bülteninden

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun

Ölüm Portresi Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun Yazar Büşra Nur Sayfa Sayısı 352 Çeviri Ebat 13X19 Basım Dili Türkçe Basım Tarihi Mart 2024 Kağıt Cinsi 1 hamur Kredi Kartı Tek Çekim 257 72

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun Yayınevi İNDİGO YAYINLARI Yazar BÜŞRA NUR Sayfa Sayısı 335 SAYFA Yıl 2024

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun Tanıtım Bülteninden

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun

Ölüm Portresi Ciltli Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun Yazar Büşra Nur Sayfa Sayısı 352 Çeviri Ebat 13X19 Basım Dili Türkçe Basım Tarihi Mart 2024 Kağıt Cinsi 1 hamur Kredi Kartı Tek Çekim 318 92

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Ürün Adı Ölüm PortresiÜrün Kodu 9786256772403Yazar Büşra NurBasım Yılı 2024Kapak Türü Karton KapakSayfa Sayısı 352Kağıt Cinsi 2 HamurÇevirmen

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun Yayınevi İNDİGO YAYINLARI Yazar BÜŞRA NUR Sayfa Sayısı 335 SAYFA Yıl 2024

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

ÖLÜM PORTRESİ 1 Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun ÖLÜM PORTRESİ 2 Okyanusun karanlık bir yanı olduğunu boğulmadan öğrenemezsin Hera Yarkan ve Atlas Katrivas İsimlerimiz gazete kâğıtlarında yıllarca anılır hakkımızdaki her gerçek birer birer kaleme alınırdı Önümdeki deftere karaladığım güçsüz hayallerde bile biz herhangi birisi olmazdık Onunla aynı masaya oturduk aynı evi paylaştık Geleceğimi geçmişimi birlikte kurduk fakat hiçbir zaman hayal ettiğimiz o hayata sahip olamadık Karşısına oturup uzun uzun kazanacağımızdan bahsederken bile bir yanım onu terk edeceğim gerçeğiyle yüzleşirdi Sanki gözlerime bakarsa bütün bu savaştan vazgeçip gidermiş gibi utanır gözlerini kaçırırdı benden Bir felaketin içindeydik Fakat ben Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki kara deliğin içerisinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas a karşı duyduğum sevgi bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim yakıcı hisse onun için aldığım nefese kalbime sığmayan acıya benden çalınanlara bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Her şeye rağmen kendini benim için feda eder sonu ne olursa olsun yine evine yanıma döneceğini söylerdi Bir fotoğraf karesinde gülümserken kısılan gözlerimi sol cebinde kalbinin tam üstünde taşırdı Eski bir masalda anmışlar ismimizi Ve senden önce bendeki sen kavramış belimi Dudaklarımda yokluğunun bıraktığı yanık izleri Sevgilim son bir nefes kaldı aşka Korkarım yaralanmandan Uzatma ellerini bana

Ölüm Portresi Seti 2 Kitap Takım Kutulu

Ölüm Portresi 1 Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun Ölüm Portresi 2 Okyanusun karanlık bir yanı olduğunu boğulmadan öğrenemezsin Hera Yarkan ve Atlas Katrivas İsimlerimiz gazete kâğıtlarında yıllarca anılır hakkımızdaki her gerçek birer birer kaleme alınırdı Önümdeki deftere karaladığım güçsüz hayallerde bile biz herhangi birisi olmazdık Onunla aynı masaya oturduk aynı evi paylaştık Geleceğimi geçmişimi birlikte kurduk fakat hiçbir zaman hayal ettiğimiz o hayata sahip olamadık Karşısına oturup uzun uzun kazanacağımızdan bahsederken bile bir yanım onu terk edeceğim gerçeğiyle yüzleşirdi Sanki gözlerime bakarsa bütün bu savaştan vazgeçip gidermiş gibi utanır gözlerini kaçırırdı benden Bir felaketin içindeydik Fakat ben Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki kara deliğin içerisinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas a karşı duyduğum sevgi bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim yakıcı hisse onun için aldığım nefese kalbime sığmayan acıya benden çalınanlara bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Her şeye rağmen kendini benim için feda eder sonu ne olursa olsun yine evine yanıma döneceğini söylerdi Bir fotoğraf karesinde gülümserken kısılan gözlerimi sol cebinde kalbinin tam üstünde taşırdı Eski bir masalda anmışlar ismimizi Ve senden önce bendeki sen kavramış belimi Dudaklarımda yokluğunun bıraktığı yanık izleri Sevgilim son bir nefes kaldı aşka Korkarım yaralanmandan Uzatma ellerini bana

ÖLÜM PORTRESİ 1 Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun ÖLÜM PORTRESİ 2Okyanusun karanlık bir yanı olduğunu boğulmadan öğrenemezsin Hera Yarkan ve Atlas Katrivas İsimlerimiz gazete kâğıtlarında yıllarca anılır hakkımızdaki her gerçek birer birer kaleme alınırdı Önümdeki deftere karaladığım güçsüz hayallerde bile biz herhangi birisi olmazdık Onunla aynı masaya oturduk aynı evi paylaştık Geleceğimi geçmişimi birlikte kurduk fakat hiçbir zaman hayal ettiğimiz o hayata sahip olamadık Karşısına oturup uzun uzun kazanacağımızdan bahsederken bile bir yanım onu terk edeceğim gerçeğiyle yüzleşirdi Sanki gözlerime bakarsa bütün bu savaştan vazgeçip gidermiş gibi utanır gözlerini kaçırırdı benden Bir felaketin içindeydik Fakat ben Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki kara deliğin içerisinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas a karşı duyduğum sevgi bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim yakıcı hisse onun için aldığım nefese kalbime sığmayan acıya benden çalınanlara bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Her şeye rağmen kendini benim için feda eder sonu ne olursa olsun yine evine yanıma döneceğini söylerdi Bir fotoğraf karesinde gülümserken kısılan gözlerimi sol cebinde kalbinin tam üstünde taşırdı Eski bir masalda anmışlar ismimizi Ve senden önce bendeki sen kavramış belimi Dudaklarımda yokluğunun bıraktığı yanık izleri Sevgilim son bir nefes kaldı aşka Korkarım yaralanmandan Uzatma ellerini bana

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun Tanıtım Bülteninden

Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam

ÖLÜM PORTRESİ 1 Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun ÖLÜM PORTRESİ 2Okyanusun karanlık bir yanı olduğunu boğulmadan öğrenemezsin Hera Yarkan ve Atlas Katrivas İsimlerimiz gazete kâğıtlarında yıllarca anılır hakkımızdaki her gerçek birer birer kaleme alınırdı Önümdeki deftere karaladığım güçsüz hayallerde bile biz herhangi birisi olmazdık Onunla aynı masaya oturduk aynı evi paylaştık Geleceğimi geçmişimi birlikte kurduk fakat hiçbir zaman hayal ettiğimiz o hayata sahip olamadık Karşısına oturup uzun uzun kazanacağımızdan bahsederken bile bir yanım onu terk edeceğim gerçeğiyle yüzleşirdi Sanki gözlerime bakarsa bütün bu savaştan vazgeçip gidermiş gibi utanır gözlerini kaçırırdı benden Bir felaketin içindeydik Fakat ben Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki kara deliğin içerisinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas a karşı duyduğum sevgi bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde h

ÖLÜM PORTRESİ 1 Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun ÖLÜM PORTRESİ 2 Okyanusun karanlık bir yanı olduğunu boğulmadan öğrenemezsin Hera Yarkan ve Atlas Katrivas İsimlerimiz gazete kâğıtlarında yıllarca anılır hakkımızdaki her gerçek birer birer kaleme alınırdı Önümdeki deftere karaladığım güçsüz hayallerde bile biz herhangi birisi olmazdık Onunla aynı masaya oturduk aynı evi paylaştık Geleceğimi geçmişimi birlikte kurduk fakat hiçbir zaman hayal ettiğimiz o hayata sahip olamadık Karşısına oturup uzun uzun kazanacağımızdan bahsederken bile bir yanım onu terk edeceğim gerçeğiyle yüzleşirdi Sanki gözlerime bakarsa bütün bu savaştan vazgeçip gidermiş gibi utanır gözlerini kaçırırdı benden Bir felaketin içindeydik Fakat ben Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki kara deliğin içerisinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas a karşı duyduğum sevgi bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim yakıcı hisse onun için aldığım nefese kalbime sığmayan acıya benden çalınanlara bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Her şeye rağmen kendini benim için feda eder sonu ne olursa olsun yine evine yanıma döneceğini söylerdi Bir fotoğraf karesinde gülümserken kısılan gözlerimi sol cebinde kalbinin tam üstünde taşırdı Eski bir masalda anmışlar ismimizi Ve senden önce bendeki sen kavramış belimi Dudaklarımda yokluğunun bıraktığı yanık izleri Sevgilim son bir nefes kaldı aşka Korkarım yaralanmandan Uzatma ellerini bana

ÖLÜM PORTRESİ 1 Ben sığ denizleri bilmem boğulmayacağım sulara dalmam Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam Onunla aynı masaya otururduk Aynı sofrada yemek yerdik Aynı evde dolaşırdık Aynı şehirde aynı semtte yaşardık Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas Katrivas a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim öfkeye onun için aldığım nefese kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun Biz ikimiz o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık kabullenmiyorsun Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin fark etmiyorsun İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim sen acıyı hiç tanımıyorsun ÖLÜM PORTRESİ 2 Okyanusun karanlık bir yanı olduğunu boğulmadan öğrenemezsin Hera Yarkan ve Atlas Katrivas İsimlerimiz gazete kâğıtlarında yıllarca anılır hakkımızdaki her gerçek birer birer kaleme alınırdı Önümdeki deftere karaladığım güçsüz hayallerde bile biz herhangi birisi olmazdık Onunla aynı masaya oturduk aynı evi paylaştık Geleceğimi geçmişimi birlikte kurduk fakat hiçbir zaman hayal ettiğimiz o hayata sahip olamadık Karşısına oturup uzun uzun kazanacağımızdan bahsederken bile bir yanım onu terk edeceğim gerçeğiyle yüzleşirdi Sanki gözlerime bakarsa bütün bu savaştan vazgeçip gidermiş gibi utanır gözlerini kaçırırdı benden Bir felaketin içindeydik Fakat ben Yine de onu severdim Her şeye rağmen Çünkü kalbimdeki kara deliğin içerisinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu Atlas a karşı duyduğum sevgi bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım Göğsümde hissettiğim yakıcı hisse onun için aldığım nefese kalbime sığmayan acıya benden çalınanlara bile sıkı sıkı bağlıydım O ise Atlas tı işte Her şeye rağmen kendini benim için feda eder sonu ne olursa olsun yine evine yanıma döneceğini söylerdi Bir fotoğraf karesinde gülümserken kısılan gözlerimi sol cebinde kalbinin tam üstünde taşırdı Eski bir masalda anmışlar ismimizi Ve senden önce bendeki sen kavramış belimi Dudaklarımda yokluğunun bıraktığı yanık izleri Sevgilim son bir nefes kaldı aşka Korkarım yaralanmandan Uzatma ellerini bana img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img