Ölümümden Sonraki İlk Gün — Jacques Attali

Sarah yatakta uzanmış yatan o adama cesede bakıyor Şaşkın ve ürkek bir görünüşü var Sarah için artık ben yoktum Onun için ben yatağın üzerine uzanmış yalnızca bir ölüydüm Yeniden adamın bileğini tutuyor uzun uzun yokluyor ve bırakıyor Kalbimi dinlemek için göğsüne eğiliyor sonra doğruluyor sapsarı kesilmiş yüzüyle Cansız yatan bedeni daha iyi incelemek için yaklaşıyorum gerçeği inkar etmek olanaksız evet bu benim bedenim Saat sabahın sekiz otuz dördü bugün on üç aralık Pazartesi Bu sabah uyandım Ben öldüm Ölümümden sonraki ilk gün işte böyle başlıyor