Ölürsen Ölürüm — Erkan Yıldırım

Sevmek Ölesiye sevmek Hatta ve hatta ölünce bile sevmek İşte Adrian İzabel ini böyle büyük bir aşk ve tutku ile seviyordu Ondandı İzabel inin ölümü sıra hiç düşünmeden canına kıyışı İmkânsızı imkâna çevirmekti tek amaç Adrian canına kıydığı için bin asır cehennemle cezalandırıldı O yine de yılmadı Cehennemde her adımda yanan ruhuna aldırmadan her an her saniye İzabel ini o büyük aşkını aramakla geçirdi günlerini Aradı aramasına yalnız İzabel ini kaldığı cehennemde daha önce ne gören ne de duyan vardı Adrian İzabeli ini aradığı cehennemde bulamayınca da cehennemden cennete kaçış planları yapmaya başladı Bu planlardan sonra ardı ardına kaçtı ve ardı ardına yakalandı Bu kaçışlarla cezası milyonlarca hatta milyarlarca asrı aştı Ama o yine de yılmadı bir an olsun pes etmeyi aklının ucundan bile geçirmedi Tanrı ise Adrian ın bu büyük aşkı ve ona kavuşma azmi karşısında şaşa kaldı Çünkü daha önce hiçbir ölümlü hiçbir ölümlüyü böyle büyük bir aşk ve tutkuyla sevmemişti Tanrı ardı sıra bu zavallı âşığı affedip cennetine aldı Neden affetti diye sorarsanız Adrian ın cennetin cazibesine kapılıp aşkından vazgeçeceğini sanıyordu Oysaki Adrian bu arayışını cennette de sürdürdü Perişan olmuş her tarafı yanmış ruhuna aldırmayıp İzabel İzabel diye cenneti arşınlamaya başladı Cennetteki bu arayışlar esnasında İzabel in annesiyle karşılaşan Adrian aradığı sevdiğinin cennette de olmadığını öğrenince bu kez o kadar üzüldü ve o kadar ağladı ki feryadı hıçkırıkları tüm cenneti sardı Ve sonra tanrı anladı ki insanların asıl cenneti sevdiklerinin yanıydı