Omuzlarımı Almayın Benden — Bingüzel Karateke

Umutlar insanın içinde metrelerce uzakta bir ışıktır Manevi tazminat mı açsam aradaki mesafeye Ne bu ovalar denizler çöller Bir yıkılıyorum bir doğruluyorum Yine arafta akşam oldu