Önce Unutan Kazanır — Emine Saraçoğlu

Şimdi oradaydılar Aynı kare içinde Birlikte Elleri hafif hafif Karahan a dokunuyordu Beysin in Gözlerine bakıyordu çömeldiği yerde onun yemyeşil gözlerine Demek gözleri açık gitmişti Başındaki tacını okşadı buz gibi elleriyle Susuyordu Karahan sonsuza dekkral olarak susacaktı böyle Ama şimdi seviliyordu Öpülüyordu bile Okşanıyordu durmaksızın kanlı tenli Gözlerine belki ilk defa böylesine sevgiyle bakıyordu biri El değmemiş bir ölü sayılmazdı artık Onu aşk çarpmıştı ama iyi ki çarpmıştı

Şimdi oradaydılar Aynı kare içinde Birlikte Elleri hafif hafif Karahan a dokunuyordu Beysin in Gözlerine bakıyordu çömeldiği yerde onun yemyeşil gözlerine Demek gözleri açık gitmişti Başındaki tacını okşadı buz gibi elleriyle Susuyordu Karahan sonsuza dek kral olarak susacaktı böyle Ama şimdi seviliyordu Öpülüyordu bile Okşanıyordu durmaksızın kanlı tenli Gözlerine belki ilk defa böylesine sevgiyle bakıyordu biri El değmemiş bir ölü sayılmazdı artık Onu aşk çarpmıştı ama iyi ki çarpmıştı

Şimdi oradaydılar Aynı kare içinde Birlikte Elleri hafif hafif Karahan a dokunuyordu Beysin in Gözlerine bakıyordu çömeldiği yerde onun yemyeşil gözlerine Demek gözleri açık gitmişti Başındaki tacını okşadı buz gibi elleriyle Susuyordu Karahan sonsuza dek kral olarak susacaktı böyle Ama şimdi seviliyordu Öpülüyordu bile Okşanıyordu durmaksızın kanlı tenli Gözlerine belki ilk defa böylesine sevgiyle bakıyordu biri El değmemiş bir ölü sayılmazdı artık Onu aşk çarpmıştı ama iyi ki çarpmıştı

Şimdi oradaydılar Aynı kare içinde Birlikte Elleri hafif hafif Karahan a dokunuyordu Beysin in Gözlerine bakıyordu çömeldiği yerde onun yemyeşil gözlerine Demek gözleri açık gitmişti Başındaki tacını okşadı buz gibi elleriyle Susuyordu Karahan sonsuza dek kral olarak susacaktı böyle Ama şimdi seviliyordu Öpülüyordu bile Okşanıyordu durmaksızın kanlı tenli Gözlerine belki ilk defa böylesine sevgiyle bakıyordu biri El değmemiş bir ölü sayılmazdı artık Onu aşk çarpmıştı ama iyi ki çarpmıştı