Opia — Mehmet Cenk Düztaban

Gitmek Adına Yine gidiyor Bu sefer arkasına bakmıyor Öyle yoldan taksi falan da çağırmıyor Üzerine gecenin yorgunluğunu almış Yalın ayak gidiyor Vazgeçiyor bahçede suladığımız portakal ağacından Banyoda nemli duran bornozundan Mantarını bile takmadığımız şarabımızdan İçinde iki dal kalmış kahvaltı sonrası sigarasından Vazgeçiyor her şeyden Kadehlerimizin hatırı sende kalsın Çarşafın kırışıklığı bende