Örselenen Hayatlar — Nazmi Şimşek

Hans öğretmenimiz ders esnasında yere yığıldı kaldı Ne oldu nasıl oldu bilmiyoruz Hareketsiz kalmasından dolayı daha çok korktuk Ölmemiştir bir şey olmamıştır değil mi öğretmenim dedi Babanın Beni asıl yıkan meseleyi bir türlü kabullenemiyorum Hiç ummadığım bir kişi yüzünden başıma bunların gelmiş olmasını içime sindiremiyorum Bu kahır beni ne kadar yaşatır bilemem diye sızlanışı hala kulaklarımda Önce beni tanımakta zorlandı Ne de olsa büyümüş gelişmiştim Kendimi tanıttım Gel yeğenim Otur yanıma dedi ancak sesi o bildiğim kulaklarımdan hiç çıkmayan babacan ses değildi İstedim ki Lafilazım diye söze başlasın tatlı ve insanın gönlünü okşayan anlatımıyla şehir yaşantısından bahsetsin