Oryantalist Du s u ncede Hayali Ravi Anlayıs ı ve Eles tirisi — Serkan Çelikan

Hayalî râvî anlayışı ilk defa Joseph Schacht ö 1969 tarafından dillendirilmekle birlikte G H A Juynboll ö 2010 tarafından geliştirilen müşterek râvî teorisi nin temel unsurlarındandır Bu teori bağlamında rivayet ilimleri açısından çok değerli olan tâbiûn ve etbâu t tâbiîn nesillerine mensup bazı muhaddislerin uydurmacı bilhassa tabiûn nesline mensup bazı muhaddislerin de onlar tarafından uydurulan hayâlî şahsiyetler oldukları iddia edilmiştir Söz konusu oryantalistlere göre gerçekte olmayan bir râvîyi icat eden muhaddislerin bu davranışlarındaki amaçları rivayetlerin kabulü için isnâdın şart koşulmaya başlandığı dönemlerde kendi uydurdukları bazı hadîsleri yine kendi uydurdukları muttasıl isnâdlar aracılığıyla makbul hale getirmektir Fakat bu teorinin temelinde yer alan bir rivayetin müşterek râvîye kadar tek râvîli isnâd zinciriyle gelmiş olmasını bu rivayetin ve isnâdının uydurulmuş olduğununun alameti sayan yaklaşımın kurgusal olduğu somut ve ikna edici bir kanıtının bulunmadığı görülmektedir Uydurmacılıkla itham edilen muhaddislerin ilmî dinî ve ahlakî titizlikleri ise onlar hakkındaki bu ithamın gerçeği yansıtmadığı hususunda oldukça açıktır

Hayalî râvî anlayışı ilk defa Joseph Schacht ö 1969 tarafından dillendirilmekle birlikte G H A Juynboll ö 2010 tarafından geliştirilen müşterek râvî teorisi nin temel unsurlarındandır Bu teori bağlamında rivayet ilimleri açısından çok değerli olan tâbiûn ve etbâu t tâbiîn nesillerine mensup bazı muhaddislerin uydurmacı bilhassa tabiûn nesline mensup bazı muhaddislerin de onlar tarafından uydurulan hayâlî şahsiyetler oldukları iddia edilmiştir Söz konusu oryantalistlere göre gerçekte olmayan bir râvîyi icat eden muhaddislerin bu davranışlarındaki amaçları rivayetlerin kabulü için isnâdın şart koşulmaya başlandığı dönemlerde kendi uydurdukları bazı hadîsleri yine kendi uydurdukları muttasıl isnâdlar aracılığıyla makbul hale getirmektir Fakat bu teorinin temelinde yer alan bir rivayetin müşterek râvîye kadar tek râvîli isnâd zinciriyle gelmiş olmasını bu rivayetin ve isnâdının uydurulmuş olduğununun alameti sayan yaklaşımın kurgusal olduğu somut ve ikna edici bir kanıtının bulunmadığı görülmektedir Uydurmacılıkla itham edilen muhaddislerin ilmî dinî ve ahlakî titizlikleri ise onlar hakkındaki bu ithamın gerçeği yansıtmadığı hususunda oldukça açıktır

Hayalî râvî anlayışı ilk defa Joseph Schacht ö 1969 tarafından dillendirilmekle birlikte G H A Juynboll ö 2010 tarafından geliştirilen müşterek râvî teorisi nin temel unsurlarındandır Bu teori bağlamında rivayet ilimleri açısından çok değerli olan tâbiûn ve etbâu t tâbiîn nesillerine mensup bazı muhaddislerin uydurmacı bilhassa tabiûn nesline mensup bazı muhaddislerin de onlar tarafından uydurulan hayâlî şahsiyetler oldukları iddia edilmiştir Söz konusu oryantalistlere göre gerçekte olmayan bir râvîyi icat eden muhaddislerin bu davranışlarındaki amaçları rivayetlerin kabulü için isnâdın şart koşulmaya başlandığı dönemlerde kendi uydurdukları bazı hadîsleri yine kendi uydurdukları muttasıl isnâdlar aracılığıyla makbul hale getirmektir Fakat bu teorinin temelinde yer alan bir rivayetin müşterek râvîye kadar tek râvîli isnâd zinciriyle gelmiş olmasını bu rivayetin ve isnâdının uydurulmuş olduğununun alameti sayan yaklaşımın kurgusal olduğu somut ve ikna edici bir kanıtının bulunmadığı görülmektedir Uydurmacılıkla itham edilen muhaddislerin ilmî dinî ve ahlakî titizlikleri ise onlar hakkındaki bu ithamın gerçeği yansıtmadığı hususunda oldukça açıktır

Serkan Çelikan tarafından kaleme alınan Oryantalist Du s u ncede Hayali Ravi Anlayıs ı ve Eles tirisi Fecr Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Oryantalist Du s u ncede Hayali Ravi Anlayıs ı ve Eles tirisi Serkan Çelikan Kitap Özeti Hayalî râvî anlayışı ilk defa Joseph Schacht ö 1969 tarafından dillendirilmekle birlikte G H A Juynboll ö 2010 tarafından geliştirilen müşterek râvî teorisi nin temel unsurlarındandır Bu teori bağlamında rivayet ilimleri açısından çok değerli olan tâbiûn ve etbâu t tâbiîn nesillerine mensup bazı muhaddislerin uydurmacı bilhassa tabiûn nesline mensup bazı muhaddislerin de onlar tarafından uydurulan hayâlî şahsiyetler oldukları iddia edilmiştir Söz konusu oryantalistlere göre gerçekte olmayan bir râvîyi icat eden muhaddislerin bu davranışlarındaki amaçları rivayetlerin kabulü için isnâdın şart koşulmaya başlandığı dönemlerde kendi uydurdukları bazı hadîsleri yine kendi uydurdukları muttasıl isnâdlar aracılığıyla makbul hale getirmektir Fakat bu teorinin temelinde yer alan bir rivayetin müşterek râvîye kadar tek râvîli isnâd zinciriyle gelmiş olmasını bu rivayetin ve isnâdının uydurulmuş olduğununun alameti sayan yaklaşımın kurgusal olduğu somut ve ikna edici bir kanıtının bulunmadığı görülmektedir Uydurmacılıkla itham edilen muhaddislerin ilmî dinî ve ahlakî titizlikleri ise onlar hakkındaki bu ithamın gerçeği yansıtmadığı hususunda oldukça açıktır Yayınevi Fecr Yayınları Yazar Serkan Çelikan Sayfa 190 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 16 00x24 00 cm Basım Yılı Mart 2022 Barkod 9786258005561 Kategori Diğer Felsefe Kitapları

Hayalî râvî anlayışı ilk defa Joseph Schacht ö 1969 tarafından dillendirilmekle birlikte G H A Juynboll ö 2010 tarafından geliştirilen müşterek râvî teorisi nin temel unsurlarındandır Bu teori bağlamında rivayet ilimleri açısından çok değerli olan tâbiûn ve etbâu t tâbiîn nesillerine mensup bazı muhaddislerin uydurmacı bilhassa tabiûn nesline mensup bazı muhaddislerin de onlar tarafından uydurulan hayâlî şahsiyetler oldukları iddia edilmiştir Söz konusu oryantalistlere göre gerçekte olmayan bir râvîyi icat eden muhaddislerin bu davranışlarındaki amaçları rivayetlerin kabulü için isnâdın şart koşulmaya başlandığı dönemlerde kendi uydurdukları bazı hadîsleri yine kendi uydurdukları muttasıl isnâdlar aracılığıyla makbul hale getirmektir Fakat bu teorinin temelinde yer alan bir rivayetin müşterek râvîye kadar tek râvîli isnâd zinciriyle gelmiş olmasını bu rivayetin ve isnâdının uydurulmuş olduğununun alameti sayan yaklaşımın kurgusal olduğu somut ve ikna edici bir kanıtının bulunmadığı görülmektedir Uydurmacılıkla itham edilen muhaddislerin ilmî dinî ve ahlakî titizlikleri ise onlar hakkındaki bu ithamın gerçeği yansıtmadığı hususunda oldukça açıktır