Osmanlı Ermenileri nde Türk Müziği — Fatma Âdile Başer

Türk müziğinin en önemli özelliklerinden biri de içine aldığı unsurlara kendi mayasını katarak yeniden yoğurması hatta yoğurduğuyla tekrar yoğrulmayı başara bilmesidir Görünen o ki çevre kültürler de bu yaklaşımın yarattığı anlayışa gönüllüce katılmış onunla bütünleşmişlerdir Bu kitap Türk mûsikîsinin özgün kültürel dengesi içinde Osmanlı Ermenileri nin XVIII yüzyılda başlayan bir kendini buluşla XIX yüzyılda Türk makam müziğiyle nasıl bütünleştiklerini ve aldıkları aşıyla Kilise merkezli bir üslup oluşturduklarını ortaya koyan bir çalışmadır Müzikolog Gazimihal in tespit ettiği gibi Ermeni müziğinin Türk mûsıkîsinin bünye itibariyle bir şûbesi hâline gelmesinde Hamparsum Limonciyan ın kurucu katkı ve çabaları çok büyüktür Hamparsum un Türk müziği aralık ve perde sistemini esas alarak geliştirdiği Ermeni harfli notası besteleriyle kilise müziğine yaptığı katkılar hocalığı ile yetiştirdiği muganniler kilisenin Türk müziğine yönelmesini meşrulaştırmıştır Bu meşrûiyet bir yönüyle kilisede Türk müziği içinde bir Ermeni üslûbunu haber verirken bir diğer yönüyle de Ermeni müzisyenlerin Osmanlı toplumu içinde itibarlı ve görünür olmalarını sağlamıştır Çalışmada Hamparsum a destek olan onun notasının Müslüman Osmanlılar arasında itibar kazanmasını ve meşrûiyetini temin eden Mevlevîhâne nin rolü üzerinde de ayrıca durulmuştur Osmanlı Ermenileri nin müzik faaliyetleri Kilise ve okullarındaki müzik çalışmaları eğlence muhitleri ve müziği ticâretle birleştiren yaklaşımlar yâni çalgı yapımı ve pazarlanması müzik kırtasiyesi üretimi nota yayıncılığı özel müzik ve çalgı dersleri ikame etmeleridir Onların katkısı bir meşk mûsikîsi olan Türk müziğini piyasa şartlarına çekmiş olmak noktasında belirginleşmiş görünüyor Kitapta mugannîlerden hânendelere mûsıkî hocalarına bestecilerden sâzendelere çalgı yapımcılarından nota koleksiyonerlerine ve yayıncılara kadar geniş bir Ermeni mûsıkişinasları envanteri ortaya konulmuş bestelerin tespitine titizlik gösterilmiştir Böylece elinizdeki eser şimdiye kadar Türk müziğindeki Ermeni varlığına en geniş bir açıdan bakmış bu konudaki mesnetli mesnetsiz iddiâları somut belgelerle tahkik etmiştir

Türk müziğinin en önemli özelliklerinden biri de içine aldığı unsurlara kendi mayasını katarak yeniden yoğurması hatta yoğurduğuyla tekrar yoğrulmayı başara bilmesidir Görünen o ki çevre kültürler de bu yaklaşımın yarattığı anlayışa gönüllüce katılmış onunla bütünleşmişlerdir Bu kitap Türk mûsikîsinin özgün kültürel dengesi içinde Osmanlı Ermenileri nin XVIII yüzyılda başlayan bir kendini buluşla XIX yüzyılda Türk makam müziğiyle nasıl bütünleştiklerini ve aldıkları aşıyla Kilise merkezli bir üslup oluşturduklarını ortaya koyan bir çalışmadır Müzikolog Gazimihal in tespit ettiği gibi Ermeni müziğinin Türk mûsıkîsinin bünye itibariyle bir şûbesi hâline gelmesinde Hamparsum Limonciyan ın kurucu katkı ve çabaları çok büyüktür Hamparsum un Türk müziği aralık ve perde sistemini esas alarak geliştirdiği Ermeni harfli notası besteleriyle kilise müziğine yaptığı katkılar hocalığı ile yetiştirdiği muganniler kilisenin Türk müziğine yönelmesini meşrulaştırmıştır Bu meşrûiyet bir yönüyle kilisede Türk müziği içinde bir Ermeni üslûbunu haber verirken bir diğer yönüyle de Ermeni müzisyenlerin Osmanlı toplumu içinde itibarlı ve görünür olmalarını sağlamıştır Çalışmada Hamparsum a destek olan onun notasının Müslüman Osmanlılar arasında itibar kazanmasını ve meşrûiyetini temin eden Mevlevîhâne nin rolü üzerinde de ayrıca durulmuştur Osmanlı Ermenileri nin müzik faaliyetleri Kilise ve okullarındaki müzik çalışmaları eğlence muhitleri ve müziği ticâretle birleştiren yaklaşımlar yâni çalgı yapımı ve pazarlanması müzik kırtasiyesi üretimi nota yayıncılığı özel müzik ve çalgı dersleri ikame etmeleridir Onların katkısı bir meşk mûsikîsi olan Türk müziğini piyasa şartlarına çekmiş olmak noktasında belirginleşmiş görünüyor Kitapta mugannîlerden hânendelere mûsıkî hocalarına bestecilerden sâzendelere çalgı yapımcılarından nota koleksiyonerlerine ve yayıncılara kadar geniş bir Ermeni mûsıkişinasları envanteri ortaya konulmuş bestelerin tespitine titizlik gösterilmiştir Böylece elinizdeki eser şimdiye kadar Türk müziğindeki Ermeni varlığına en geniş bir açıdan bakmış bu konudaki mesnetli mesnetsiz iddiâları somut belgelerle tahkik etmiştir

Türk müziğinin en önemli özelliklerinden biri de içine aldığı unsurlara kendi mayasını katarak yeniden yoğurması hatta yoğurduğuyla tekrar yoğrulmayı başara bilmesidir Görünen o ki çevre kültürler de bu yaklaşımın yarattığı anlayışa gönüllüce katılmış onunla bütünleşmişlerdir Bu kitap Türk mûsikîsinin özgün kültürel dengesi içinde Osmanlı Ermenileri nin XVIII yüzyılda başlayan bir kendini buluşla XIX yüzyılda Türk makam müziğiyle nasıl bütünleştiklerini ve aldıkları aşıyla Kilise merkezli bir üslup oluşturduklarını ortaya koyan bir çalışmadır Müzikolog Gazimihal in tespit ettiği gibi Ermeni müziğinin Türk mûsıkîsinin bünye itibariyle bir şûbesi hâline gelmesinde Hamparsum Limonciyan ın kurucu katkı ve çabaları çok büyüktür Hamparsum un Türk müziği aralık ve perde sistemini esas alarak geliştirdiği Ermeni harfli notası besteleriyle kilise müziğine yaptığı katkılar hocalığı ile yetiştirdiği muganniler kilisenin Türk müziğine yönelmesini meşrulaştırmıştır Bu meşrûiyet bir yönüyle kilisede Türk müziği içinde bir Ermeni üslûbunu haber verirken bir diğer yönüyle de Ermeni müzisyenlerin Osmanlı toplumu içinde itibarlı ve görünür olmalarını sağlamıştır Çalışmada Hamparsum a destek olan onun notasının Müslüman Osmanlılar arasında itibar kazanmasını ve meşrûiyetini temin eden Mevlevîhâne nin rolü üzerinde de ayrıca durulmuştur Osmanlı Ermenileri nin müzik faaliyetleri Kilise ve okullarındaki müzik çalışmaları eğlence muhitleri ve müziği ticâretle birleştiren yaklaşımlar yâni çalgı yapımı ve pazarlanması müzik kırtasiyesi üretimi nota yayıncılığı özel müzik ve çalgı dersleri ikame etmeleridir Onların katkısı bir meşk mûsikîsi olan Türk müziğini piyasa şartlarına çekmiş olmak noktasında belirginleşmiş görünüyor Kitapta mugannîlerden hânendelere mûsıkî hocalarına bestecilerden sâzendelere çalgı yapımcılarından nota koleksiyonerlerine ve yayıncılara kadar geniş bir Ermeni mûsıkişinasları envanteri ortaya konulmuş bestelerin tespitine titizlik gösterilmiştir Böylece elinizdeki eser şimdiye kadar Türk müziğindeki Ermeni varlığına en geniş bir açıdan bakmış bu konudaki mesnetli mesnetsiz iddiâları somut belgelerle tahkik etmiştir

Türk müziğinin en önemli özelliklerinden biri de içine aldığı unsurlara kendi mayasını katarak yeniden yoğurması hatta yoğurduğuyla tekrar yoğrulmayı başara bilmesidir Görünen o ki çevre kültürler de bu yaklaşımın yarattığı anlayışa gönüllüce katılmış onunla bütünleşmişlerdir Bu kitap Türk mûsikîsinin özgün kültürel dengesi içinde Osmanlı Ermenileri nin XVIII yüzyılda başlayan bir kendini buluşla XIX yüzyılda Türk makam müziğiyle nasıl bütünleştiklerini ve aldıkları aşıyla Kilise merkezli bir üslup oluşturduklarını ortaya koyan bir çalışmadır Müzikolog Gazimihal in tespit ettiği gibi Ermeni müziğinin Türk mûsıkîsinin bünye itibariyle bir şûbesi hâline gelmesinde Hamparsum Limonciyan ın kurucu katkı ve çabaları çok büyüktür Hamparsum un Türk müziği aralık ve perde sistemini esas alarak geliştirdiği Ermeni harfli notası besteleriyle kilise müziğine yaptığı katkılar hocalığı ile yetiştirdiği muganniler kilisenin Türk müziğine yönelmesini meşrulaştırmıştır Bu meşrûiyet bir yönüyle kilisede Türk müziği içinde bir Ermeni üslûbunu haber verirken bir diğer yönüyle de Ermeni müzisyenlerin Osmanlı toplumu içinde itibarlı ve görünür olmalarını sağlamıştır Çalışmada Hamparsum a destek olan onun notasının Müslüman Osmanlılar arasında itibar kazanmasını ve meşrûiyetini temin eden Mevlevîhâne nin rolü üzerinde de ayrıca durulmuştur Osmanlı Ermenileri nin müzik faaliyetleri Kilise ve okullarındaki müzik çalışmaları eğlence muhitleri ve müziği ticâretle birleştiren yaklaşımlar yâni çalgı yapımı ve pazarlanması müzik kırtasiyesi üretimi nota yayıncılığı özel müzik ve çalgı dersleri ikame etmeleridir Onların katkısı bir meşk mûsikîsi olan Türk müziğini piyasa şartlarına çekmiş olmak noktasında belirginleşmiş görünüyor Kitapta mugannîlerden hânendelere mûsıkî hocalarına bestecilerden sâzendelere çalgı yapımcılarından nota koleksiyonerlerine ve yayıncılara kadar geniş bir Ermeni mûsıkişinasları envanteri ortaya konulmuş bestelerin tespitine titizli

Türk müziğinin en önemli özelliklerinden biri de içine aldığı unsurlara kendi mayasını katarak yeniden yoğurması hatta yoğurduğuyla tekrar yoğrulmayı başarabilmesidir Görünen o ki çevre kültürler de bu yaklaşımın yarattığı anlayışa gönüllüce katılmış onunla bütünleşmişlerdir Bu kitap Türk mûsikîsinin özgün kültürel dengesi içinde Osmanlı Ermenileri nin XVIII yüzyılda başlayan bir kendini buluşla XIX yüzyılda Türk makam müziğiyle nasıl bütünleştiklerini ve aldıkları aşıyla Kilise merkezli bir üslup oluşturduklarını ortaya koyan bir çalışmadır Müzikolog Gazimihal in tespit ettiği gibi Ermeni müziğinin Türk mûsıkîsinin bünye itibariyle bir şûbesi hâline gelmesinde Hamparsum Limonciyan ın kurucu katkı ve çabaları çok büyüktür Hamparsum un Türk müziği aralık ve perde sistemini esas alarak geliştirdiği Ermeni harfli notası besteleriyle kilise müziğine yaptığı katkılar hocalığı ile yetiştirdiği muganniler kilisenin Türk müziğine yönelmesini meşrulaştırmıştır Bu meşrûiyet bir yönüyle kilisede Türk müziği içinde bir Ermeni üslûbunu haber verirken bir diğer yönüyle de Ermeni müzisyenlerin Osmanlı toplumu içinde itibarlı ve görünür olmalarını sağlamıştır Çalışmada Hamparsum a destek olan onun notasının Müslüman Osmanlılar arasında itibar kazanmasını ve meşrûiyetini temin eden Mevlevîhâne nin rolü üzerinde de ayrıca durulmuştur Osmanlı Ermenileri nin müzik faaliyetleri Kilise ve okullarındaki müzik çalışmaları eğlence muhitleri ve müziği ticâretle birleştiren yaklaşımlar yâni çalgı yapımı ve pazarlanması müzik kırtasiyesi üretimi nota yayıncılığı özel müzik ve çalgı dersleri ikame etmeleridir Onların katkısı bir meşk mûsikîsi olan Türk müziğini piyasa şartlarına çekmiş olmak noktasında belirginleşmiş görünüyor Kitapta mugannîlerden hânendelere mûsıkî hocalarına bestecilerden sâzendelere çalgı yapımcılarından nota koleksiyonerlerine ve yayıncılara kadar geniş bir Ermeni mûsıkişinasları envanteri ortaya konulmuş bestelerin tespitine titizlik gösterilmiştir Böylece elinizdeki eser şimdiye kadar Türk müziğindeki Ermeni varlığına en geniş bir açıdan bakmış bu konudaki mesnetli mesnetsiz iddiâları somut belgelerle tahkik etmiştir

Türk müziğinin en önemli özelliklerinden biri de içine aldığı unsurlara kendi mayasını katarak yeniden yoğurması hatta yoğurduğuyla tekrar yoğrulmayı başara bilmesidir Görünen o ki çevre kültürler de bu yaklaşımın yarattığı anlayışa gönüllüce katılmış onunla bütünleşmişlerdir Bu kitap Türk mûsikîsinin özgün kültürel dengesi içinde Osmanlı Ermenileri nin XVIII yüzyılda başlayan bir kendini buluşla XIX yüzyılda Türk makam müziğiyle nasıl bütünleştiklerini ve aldıkları aşıyla Kilise merkezli bir üslup oluşturduklarını ortaya koyan bir çalışmadır Müzikolog Gazimihal in tespit ettiği gibi Ermeni müziğinin Türk mûsıkîsinin bünye itibariyle bir şûbesi hâline gelmesinde Hamparsum Limonciyan ın kurucu katkı ve çabaları çok büyüktür Hamparsum un Türk müziği aralık ve perde sistemini esas alarak geliştirdiği Ermeni harfli notası besteleriyle kilise müziğine yaptığı katkılar hocalığı ile yetiştirdiği muganniler kilisenin Türk müziğine yönelmesini meşrulaştırmıştır Bu meşrûiyet bir yönüyle kilisede Türk müziği içinde bir Ermeni üslûbunu haber verirken bir diğer yönüyle de Ermeni müzisyenlerin Osmanlı toplumu içinde itibarlı ve görünür olmalarını sağlamıştır Çalışmada Hamparsum a destek olan onun notasının Müslüman Osmanlılar arasında itibar kazanmasını ve meşrûiyetini temin eden Mevlevîhâne nin rolü üzerinde de ayrıca durulmuştur Osmanlı Ermenileri nin müzik faaliyetleri Kilise ve okullarındaki müzik çalışmaları eğlence muhitleri ve müziği ticâretle birleştiren yaklaşımlar yâni çalgı yapımı ve pazarlanması müzik kırtasiyesi üretimi nota yayıncılığı özel müzik ve çalgı dersleri ikame etmeleridir Onların katkısı bir meşk mûsikîsi olan Türk müziğini piyasa şartlarına çekmiş olmak noktasında belirginleşmiş görünüyor Kitapta mugannîlerden hânendelere mûsıkî hocalarına bestecilerden sâzendelere çalgı yapımcılarından nota koleksiyonerlerine ve yayıncılara kadar geniş bir Ermeni mûsıkişinasları envanteri ortaya konulmuş bestelerin tespitine titizlik gösterilmiştir Böylece elinizdeki eser şimdiye kadar Türk müziğindeki Ermeni varlığına en geniş bir açıdan bakmış bu konudaki mesnetli mesnetsiz iddiâları somut belgelerle tahkik etmiştir img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img