Otomatik Piyano — Kurt Vonnegut

İlerleme Kulağa pek hoş gelen bir kavram Hep ileri daima ileri İnsanlığın gelişmesi sınırlarını zorlaması aşması Peki bedeli Üçüncü Dünya Savaşı sonrası Aşırı mekanikleşmiş bir toplum Fabrikalar tüm üretim her şeyin çalışması için bir avuç insan bir avuç becerikli mühendis yeterli Geri kalanlarsa Bu toplumun süper mühendislerinden Paul Proteus yaşadığı Mekanize Amerikan Rüyası ndan uyanarak varlığını hayatın anlamını toplumdaki muazzam ayrışmayı ilerlemenin nelere mal olduğunu sorguluyor İnsan dünyayı yeniden kazanmak için isyan hareketine mi katılmalı yoksa görece muazzam refahın bedelini ödemeye razı mı olmalı Otomatik Piyano ataları Biz Cesur Yeni Dünya ve dört yıl büyüğü 1984 gibi akıl ilerleme mekanikleşme temalı bir distopya Ama farklı Çünkü Vonnegut ın distopyasındaki makineler diğer distopyaların yazarlarının muazzam hayal güçlerinden çıkmış makineler değil kitabın yazıldığı dönemde var olan makineler Otomatik Piyano bizleri uzakta değil çok yakında olan bir şeye karşı hem de İlerleme ye laf etmenin hiç hoş karşılanmadığı 50 li yıllardan uyarıyor ve teknolojinin muazzam gelişiminin işin içine insana has hırslar girdiğinde nerelere varabileceğini gösteriyor Otomatik Piyano Kurt Vonnegut ın bildik sivri dilli açık sözlülüğüyle Konusunu konusu güle oynaya Biz den araklanmış Cesur Yeni Dünya dan güle oynaya arakladım dediği ilk göz ağrısı img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

İlerleme