Ötüken Kitap Yansılar 1 Cengiz Dağcı — Cengiz Dağcı

Ötüken Kitap Yansılar 1 Cengiz Dağcı
Cengiz DağcıÖtüken Neşriyat
Ötüken Kitap Yansılar 1 Cengiz Dağcı
Cengiz DağcıYansılar dan söz etmiyorum Regina ya Söz etmeye gerek duymuyorum Ama Regina biliyor Bu akşam da Yansılar a gömülü otururken Cengiz sen ölünce senin ruhun hemen Kızıltaş a dönecek diyor Regina Başımı Yansılar dan kaldırmaksızın Bedenimin dönmesini yeğlerdim diyorum Bilinmez bedenin de döner belki Kızıltaş a günün birinde diyor Regina Ve içim ısınıyor Hoş bir sıcaklık kaplıyor bedenimi Bir ara kendi mezarımı Kızıltaş ta görür gibi oluyorum Oysa biliyorum Kızıltaş ta mezarlık yok Benim bildiğim Kızıltaş ın Aşağı ve Yukarı mezarlıkları yerle bir edildi mezar taşları türbeler kırılıp yol ve yapı inşalarında kullanıldı iz kalmadı Kızıltaş mezarlıklarından Ama ölü bedenimin mezarlıklara gömülmesi şart değil beni Memişin Bayırı na gömebilirler Gelinkaya nın dibine gömebilirler Soğuksu bayırlarına Ayı Dağı yla Yayla arasından esen şiddetli rüzgârlara açık Tübya kırlarına gömebilirler beni Nereye gömülürsem gömüleyim farketmez Yeter ki ölü bedenim Kızıltaş a gömülsün

Ötüken Neşriyat
İnsanın umutlu olması ne güzel Türkçe isimlerini bilmediğim iki çiçek ektim üç yıl öncesi karşıki çitin dibine Çiçekçinin verdiği malûmata göre Türk çiçekleriymiş Türkiye den getiriliyormuş Yerden yarım metre kadar yüksek eğreltileri hatırlatan koyu yeşil yaprakları arasındaki dalların ucunda zurna biçiminde çiçekleri pembemsi kızıl Bahçemin en güzel bir yerine ektim Geçen yılın yazı ilk kez çiçeklendiler Çiçeğin ismini öğrenirim diye tanıdıklara sordum soruşturdum bilen bir kimse çıkmadı Nihayet kütüphanede çiçek kitapları arasında latince ismini buldum incarvillea delavayi burada Gloxinia denen çiçeğin benzeri Ama ismi önemsiz Çiçekler Türk çiçeği bu yetiyor bana Yaz boyu her akşam suladım üzerlerine eğilerek okşadım okşarken akrabayız kardeşiz diye fısıldadım bile çiçeklere

Ötüken Neşriyat
Yansılar dan söz etmiyorum Regina ya Söz etmeye gerek duymuyorum Ama Regina biliyor Bu akşam da Yansılar a gömülü otururken Cengiz sen ölünce senin ruhun hemen Kızıltaş a dönecek diyor Regina Başımı Yansılar dan kaldırmaksızın Bedenimin dönmesini yeğlerdim diyorum Bilinmez bede nin de döner belki Kızıltaş a günün birinde diyor Regina Ve içim ısınıyor Hoş bir sıcaklık kaplıyor bedenimi Bir ara kendi mezarımı Kızıltaş ta görür gibi oluyorum Oysa biliyorum Kızıltaş ta mezarlık yok Benim bildiğim Kızıltaş ın Aşağı ve Yukarı mezarlıkları yerle bir edildi mezar taşları türbeler kırılıp yol ve yapı inşalarında kullanıldı iz kalmadı Kızıltaş mezarlıklarından Ama ölü bedenimin mezarlıklara gömülmesi şart değil beni Memişin Bayırı na gömebilirler Gelinkaya nın dibine gömebilirler Soğuksu bayırlarına Ayı Dağı yla Yayla arasından esen şiddetli rüzgârlara açık Tübya kırlarına gömebilirler beni Nereye gömülürsem gömüleyim farketmez Yeter ki ölü bedenim Kızıltaş a gömülsün

Ötüken Neşriyat
İnsanın umutlu olması ne güzel Türkçe isimlerini bilmediğim iki çiçek ektim üç yıl öncesi karşıki çitin dibine Çiçekçinin verdiği malumata göre Türk çiçekleriymiş Türkiye den getiriliyormuş Yerden yarım metre kadar yüksek eğreltileri hatırlatan koyu yeşil yaprakları arasındaki dalların ucunda zurna biçiminde çiçekleri pembemsi kızıl Bahçemin en güzel bir yerine ektim Geçen yılın yazı ilk kez çiçeklendiler Çiçeğin ismini öğrenirim diye tanıdıklara sordum soruşturdum bilen bir kimse çıkmadı Nihayet kütüphanede çiçek kitapları arasında latince ismini buldum incarvillea delavayi burada Gloxinia denen çiçeğin benzeri Ama ismi önemsiz Çiçekler Türk çiçeği bu yetiyor bana Yaz boyu her akşam suladım üzerlerine eğilerek okşadım okşarken akrabayız kardeşiz diye fısıldadım bile çiçeklere

Ötüken Neşriyat
Yazayım yazmayayım Yansılarla geçiyor akşamlarım Nasıl bitsin Yansılar benim aşkım benim oynaşım Kucak kucağayım onunla Saçlarını okşuyorum alnını dudaklarını gözlerini öpüyorum Onun kucağındayken hayatımın bütünlüğüne ve sürekliliğine inanıyorum üstelik yıllar öncesi terkettiğim yerlere dönüyorum onunla ara ara Bütün sevdiklerim ellerini uzatıyorlar bana Ellerimizi tuttuğumuz zamanlarda Yansıların eriyip etime ve canımın içine aktığını hisseder gibi oluyorum Yansılarsız yaşamak zor Hemen hemen imkânsız

Ötüken Neşriyat
Yazayım yazmayayım Yansılar la geçiyor akşamlarım Nasıl bitsin Yansılar benim aşkım benim oynaşım Kucak kucağayım onunla Saçlarını okşuyorum alnını dudaklarını gözlerini öpüyorum Onun kucağındayken hayatımın bütünlüğüne ve sürekliliğine inanıyorum üstelik yıllar öncesi terkettiğim yerlere dönüyorum onunla ara ara Bütün sevdiklerim ellerini uzatıyorlar bana Ellerimizi tuttuğumuz zamanlarda Yansılar ın eriyip etime ve canımın içine aktığını hisseder gibi oluyorum Yansılar sız yaşamak zor Hemen hemen imkansız

Ötüken Neşriyat
Yazayım yazmayayım Yansılar la geçiyor akşamlarım Nasıl bitsin Yansılar benim aşkım benim oynaşım Kucak kucağayım onunla Saçlarını okşuyorum alnını dudaklarını gözlerini öpüyorum Onun kucağındayken hayatımın bütünlüğüne ve sürekliliğine inanıyorum üstelik yıllar öncesi terkettiğim yerlere dönüyorum onunla ara ara Bütün sevdiklerim ellerini uzatıyorlar bana Ellerimizi tuttuğumuz zamanlarda Yansılar ın eriyip etime ve canımın içine aktığını hisseder gibi oluyorum Yansılar sız yaşamak zor Hemen hemen imkansız

Ötüken Neşriyat
Yazayım yazmayayım Yansılar la geçiyor akşamlarım Nasıl bitsin Yansılar benim aşkım benim oynaşım Kucak kucağayım onunla Saçlarını okşuyorum alnını dudaklarını gözlerini öpüyorum Onun kucağındayken hayatımın bütünlüğüne ve sürekliliğine inanıyorum üstelik yıllar öncesi terkettiğim yerlere dönüyorum onunla ara ara Bütün sevdiklerim ellerini uzatıyorlar bana Ellerimizi tuttuğumuz zamanlarda Yansılar ın eriyip etime ve canımın içine aktığını hisseder gibi oluyorum Yansılar sız yaşamak zor Hemen hemen imkânsız

Ötüken Neşriyat
Yazayım yazmayayım Yansılar la geçiyor akşamlarım Nasıl bitsin Yansılar benim aşkım benim oynaşım Kucak kucağayım onunla Saçlarını okşuyorum alnını dudaklarını gözlerini öpüyorum Onun kucağındayken hayatımın bütünlüğüne ve sürekliliğine inanıyorum üstelik yıllar öncesi terkettiğim yerlere dönüyorum onunla ara ara Bütün sevdiklerim ellerini uzatıyorlar bana Ellerimizi tuttuğumuz zamanlarda Yansılar ın eriyip etime ve canımın içine aktığını hisseder gibi oluyorum Yansılar sız yaşamak zor Hemen hemen imkânsız İnce Kapak Sayfa Sayısı 264 Baskı Yılı 2012 e Kitap Sayfa Sayısı 182 Baskı Yılı 2012 Dili Türkçe Yayınevi Ötüken Neşriyat

ÖTÜKEN NEŞRİYAT
Yazayım yazmayayım Yansılar la geçiyor akşamlarım Nasıl bitsin Yansılar benim aşkım benim oynaşım Kucak kucağayım onunla Saçlarını okşuyorum alnını dudaklarını gözlerini öpüyorum Onun kucağındayken hayatımın bütünlüğüne ve sürekliliğine inanıyorum üstelik yıllar öncesi terkettiğim yerlere dönüyorum onunla ara ara Bütün sevdiklerim ellerini uzatıyorlar bana Ellerimizi tuttuğumuz zamanlarda Yansılar ın eriyip etime ve canımın içine aktığını hisseder gibi oluyorum Yansılar sız yaşamak zor Hemen hemen imkânsız

Ötüken Neşriyat
İnsanın umutlu olması ne güzel Türkçe isimlerini bilmediğim iki çiçek ektim üç yıl öncesi karşıki çitin dibine Çiçekçinin verdiği malûmata göre Türk çiçekleriymiş Türkiye den getiriliyormuş Yerden yarım metre kadar yüksek eğreltileri hatırlatan koyu yeşil yaprakları arasındaki dalların ucunda zurna biçiminde çiçekleri pembemsi kızıl Bahçemin en güzel bir yerine ektim Geçen yılın yazı ilk kez çiçeklendiler Çiçeğin ismini öğrenirim diye tanıdıklara sordum soruşturdum bilen bir kimse çıkmadı Nihayet kütüphanede çiçek kitapları arasında latince ismini buldum incarvillea delavayi burada Gloxinia denen çiçeğin benzeri Ama ismi önemsiz Çiçekler Türk çiçeği bu yetiyor bana Yaz boyu her akşam suladım üzerlerine eğilerek okşadım okşarken akrabayız kardeşiz diye fısıldadım bile çiçeklere