Öyküye Ağıt — Nehir Aydın Gökduman

Benim kalemime hüzün uğramayacaktı hiç Satırlarıma acı vurmayacaktı Benim öykülerimde güneş hep pırıl pırıl yıldızlar ışıl ışıl olacaktı Mevsimlerden baharı aylardan nisanı anlatacaktım Güvercinler kanat çırpacaktı paragraflarımda virgüllerimde kelebekler uçuşacak noktalarım dağ gibi sabit ve kararlı duracaktı Ah göz yaşlarım ıslatmayacaktı kağıtları benim öykülerimde gülümseyen insanlar yaşayacaktı

Benim kalemime hüzün uğramayacaktı hiç Satırlarıma acı vurmayacaktı Benim öykülerimde güneş hep pırıl pırıl yıldızlar ışıl ışıl olacaktı Mevsimlerden baharı aylardan nisanı anlatacaktım Güvercinler kanat çırpacaktı paragraflarımda virgüllerimde kelebekler uçuşacak noktalarım dağ gibi sabit ve kararlı duracaktı Ah göz yaşlarım ıslatmayacaktı kağıtları benim öykülerimde gülümseyen insanlar yaşayacaktı

Benim kalemime hüzün uğramayacaktı hiç Satırlarıma acı vurmayacaktı Benim öykülerimde güneş hep pırıl pırıl yıldızlar ışıl ışıl olacaktı Mevsimlerden baharı aylardan nisanı anlatacaktım Güvercinler kanat çırpacaktı paragraflarımda virgüllerimde kelebekler uçuşacak noktalarım dağ gibi sabit ve kararlı duracaktı Ah göz yaşlarım ıslatmayacaktı kağıtları benim öykülerimde gülümseyen insanlar yaşayacaktı

Sanki eksiktim yarımdım İki arada bir derede Arafta Oysa içimde devcileyin ırmaklar çağıldıyordu Gün ışıklarını hain bir sevgili gibi çekiverince yeryüzünden yüreğimin sol köşesindeki cevher ağrıyordu biteviye ağlıyordu Gün aldatıyordu ama karanlık rahat komuyordu adamı Dertler bulut bulut üzerime yağıyordu Bir başıma zaman ve mekanın yeryüzünü parselleyen tüm kirli sınırların ortadan kalktığı dehlizlere savruluyordum Her köşe başında tanıdık tanımadık yüzler simalar Öncüler arkadakiler ortadakiler kıyıdakiler kenardakiler Kah umut doluyordum kah ürküyordum En çok da içine evrilenlere benzemekten korkuyordum İnsan olanın duyarsız kalamayacağı karelere sürüyordu asude yolculuk Çağlar içinde tebdili kıyafet insanlığımı arıyordum

Sanki eksiktim yarımdım İki arada bir derede Arafta Oysa içimde devcileyin ırmaklar çağıldıyordu Gün ışıklarını hain bir sevgili gibi çekiverince yeryüzünden yüreğimin sol köşesindeki cevher ağrıyordu biteviye ağlıyordu Gün aldatıyordu ama karanlık rahat komuyordu adamı Dertler bulut bulut üzerime yağıyordu Bir başıma zaman ve mekanın yeryüzünü parselleyen tüm kirli sınırların ortadan kalktığı dehlizlere savruluyordum Her köşe başında tanıdık tanımadık yüzler simalar Öncüler arkadakiler ortadakiler kıyıdakiler kenardakiler Kah umut doluyordum kah ürküyordum En çok da içine evrilenlere benzemekten korkuyordum İnsan olanın duyarsız kalamayacağı karelere sürüyordu asude yolculuk Çağlar içinde tebdili kıyafet insanlığımı arıyordum

Sanki eksiktim yarımdım İki arada bir derede Arafta Oysa içimde devcileyin ırmaklar çağıldıyordu Gün ışıklarını hain bir sevgili gibi çekiverince yeryüzünden yüreğimin sol köşesindeki cevher ağrıyordu biteviye ağlıyordu Gün aldatıyordu ama karanlık rahat komuyordu adamı Dertler bulut bulut üzerime yağıyordu Bir başıma zaman ve mekanın yeryüzünü parselleyen tüm kirli sınırların ortadan kalktığı dehlizlere savruluyordum Her köşe başında tanıdık tanımadık yüzler simalar Öncüler arkadakiler ortadakiler kıyıdakiler kenardakiler Kah umut doluyordum kah ürküyordum En çok da içine evrilenlere benzemekten korkuyordum İnsan olanın duyarsız kalamayacağı karelere sürüyordu asude yolculuk Çağlar içinde tebdili kıyafet insanlığımı arıyordum