Öz — Filiz Çetin

Nasıl güzel bir bilinmezliksin Ne bedenimin içinde ne dışındasın Ne gitmek istediğimde yolumu kesenim Ne kal diye önüme geçenimsin Sen Etimin kemiğimin bedenimi örten cesedimin görülmeyen diriliğisin Sen benim ezelim Sen hep bildiğim Ama fani alemde kaybettiğimsin Sen Gerçeğim Birliğim Hakikatim Kaynağım Anca kendimi anlamaya başlayınca bana aralanacak olansın Benden vazgeçme ruhum Yorul ama tükenme Sen yorulunca ben sırtlandığım yüklerin altında eziliyorum Bedenim çürür erir yok olur bir gün Ama sen tüm zamanlardan en hasarsız çıkacak özümsün Yol uzun farkındayım Hiç bitmeyecek gibi de dursa ben hazırım Özüme ruhuma yoldaşlık edebilmem için kapındayım Ne olur geri çevirme Allah ım Tanıtım Bülteninden