Özgürlüğe Yolculuk — Oya Esra Bektaş

Schelling in erken dönem felsefesi üç temel eseri ile karakterize edilebilir Bunlardan ilki Genel Olarak Felsefenin Formunun Olanaklılığı Üzerine ikincisi Felsefenin İlk İlkesi Olarak Ben ya da İnsan Bilgisindeki Koşulsuz Üzerine ve üçüncüsü de Dogmatizm ve Kritisizm Üzerine Felsefi Mektuplar dır Manfred Schröter yazarının gelişimi ve yaşamındaki özel konumları nedeniyle bu üç eserin bireysel bir değerlendirmeyi hak ettiğini çünkü tutarlı bir bütün olarak önceki ve sonraki çalışmalardan farklı olduğunu vurgular Onlar yayınlanana dek elimizde yalnızca Schelling in tarihsel eleştirel nitelikteki teolojik eserleri mevcuttu Bu anlamda sözü edilen üç eser Schelling in uyanmakta olan felsefi dehasının ilk belgeleri olarak görülebilir Bu eserler problemlerin ve çözümlerin dönüşümü bakımından birbiri ile sıkı bir bağ içerisindedir ve hepsi aynı noktada özgürlüğe yapılan vurguda birleşir Schelling gerçekten de felsefenin başının ve sonunun özgürlük olduğu varsayımına erken dönem düşüncesinde hak ettiği anlamı verir ve bu dönem boyunca söz konusu varsayımı gerekçelendirmekle uğraşır O felsefenin ilk ilkesinin niçin bir forma gereksinim duyduğundan Ben in niçin epistemolojik değil de ontolojik bir bağlamda ele alındığına ve niçin bir dış dünyanın var olması gerektiğine dair açıklamalar peşindeyken daima özgürlüğü temellendirme güdüsü ile hareket eder Burada genel hatları ile analizi yapılan bu üç eserdeki düşünsel ve terminolojik dönüşümler özgürlüğe yönelim dikkate alınarak takip edildiğinde Schelling in erken dönem felsefesinde ne yapmaya çalıştığını anlamak biraz daha kolaylaşırken onun düşüncesinin gizli kalmış karanlık yanları da biraz daha aydınlığa kavuşur Ama Schelling söz konusu olduğunda arzu edilen onun felsefesini tümüyle karanlıktan arındırmak açığa çıkarmak değil şiirselliğine gizemine ve derinliğine dokunmaksızın onu içinde kalarak anlamaya çalışmaktır ki burada yapılmak istenen de bundan fazlası değildir Tanıtım Bülteninden

Schelling in erken dönem felsefesi üç temel eseri ile karakterize edilebilir Bunlardan ilki Genel Olarak Felsefenin Formunun Olanaklılığı Üzerine ikincisi Felsefenin İlk İlkesi Olarak Ben ya da İnsan Bilgisindeki Koşulsuz Üzerine ve üçüncüsü de Dogmatizm ve Kritisizm Üzerine Felsefi Mektuplar dır Manfred Schröter yazarının gelişimi ve yaşamındaki özel konumları nedeniyle bu üç eserin bireysel bir değerlendirmeyi hak ettiğini çünkü tutarlı bir bütün olarak önceki ve sonraki çalışmalardan farklı olduğunu vurgular Onlar yayınlanana dek elimizde yalnızca Schelling in tarihsel eleştirel nitelikteki teolojik eserleri mevcuttu Bu anlamda sözü edilen üç eser Schelling in uyanmakta olan felsefi dehasının ilk belgeleri olarak görülebilir Bu eserler problemlerin ve çözümlerin dönüşümü bakımından birbiri ile sıkı bir bağ içerisindedir ve hepsi aynı noktada özgürlüğe yapılan vurguda birleşir Schelling gerçekten de felsefenin başının ve sonunun özgürlük olduğu varsayımına erken dönem düşüncesinde hak ettiği anlamı verir ve bu dönem boyunca söz konusu varsayımı gerekçelendirmekle uğraşır O felsefenin ilk ilkesinin niçin bir forma gereksinim duyduğundan Ben in niçin epistemolojik değil de ontolojik bir bağlamda ele alındığına ve niçin bir dış dünyanın var olması gerektiğine dair açıklamalar peşindeyken daima özgürlüğü temellendirme güdüsü ile hareket eder Burada genel hatları ile analizi yapılan bu üç eserdeki düşünsel ve terminolojik dönüşümler özgürlüğe yönelim dikkate alınarak takip edildiğinde Schelling in erken dönem felsefesinde ne yapmaya çalıştığını anlamak biraz daha kolaylaşırken onun düşüncesinin gizli kalmış karanlık yanları da biraz daha aydınlığa kavuşur Ama Schelling söz konusu olduğunda arzu edilen onun felsefesini tümüyle karanlıktan arındırmak açığa çıkarmak değil şiirselliğine gizemine ve derinliğine dokunmaksızın onu içinde kalarak anlamaya çalışmaktır ki burada yapılmak istenen de bundan fazlası değildir

Oya Esra Bektaş tarafından kaleme alınan Özgürlüğe Yolculuk Sentez Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Özgürlüğe Yolculuk Oya Esra Bektaş Kitap Özeti Schelling in erken dönem felsefesi üç temel eseri ile karakterize edilebilir Bunlardan ilki Genel Olarak Felsefenin Formunun Olanaklılığı Üzerine ikincisi Felsefenin İlk İlkesi Olarak Ben ya da İnsan Bilgisindeki Koşulsuz Üzerine ve üçüncüsü de Dogmatizm ve Kritisizm Üzerine Felsefi Mektuplar dır Manfred Schröter yazarının gelişimi ve yaşamındaki özel konumları nedeniyle bu üç eserin bireysel bir değerlendirmeyi hak ettiğini çünkü tutarlı bir bütün olarak önceki ve sonraki çalışmalardan farklı olduğunu vurgular Onlar yayınlanana dek elimizde yalnızca Schelling in tarihsel eleştirel nitelikteki teolojik eserleri mevcuttu Bu anlamda sözü edilen üç eser Schelling in uyanmakta olan felsefi dehasının ilk belgeleri olarak görülebilir Bu eserler problemlerin ve çözümlerin dönüşümü bakımından birbiri ile sıkı bir bağ içerisindedir ve hepsi aynı noktada özgürlüğe yapılan vurguda birleşir Schelling gerçekten de felsefenin başının ve sonunun özgürlük olduğu varsayımına erken dönem düşüncesinde hak ettiği anlamı verir ve bu dönem boyunca söz konusu varsayımı gerekçelendirmekle uğraşır O felsefenin ilk ilkesinin niçin bir forma gereksinim duyduğundan Ben in niçin epistemolojik değil de ontolojik bir bağlamda ele alındığına ve niçin bir dış dünyanın var olması gerektiğine dair açıklamalar peşindeyken daima özgürlüğü temellendirme güdüsü ile hareket eder Burada genel hatları ile analizi yapılan bu üç eserdeki düşünsel ve terminolojik dönüşümler özgürlüğe yönelim dikkate alınarak takip edildiğinde Schelling in erken dönem felsefesinde ne yapmaya çalıştığını anlamak biraz daha kolaylaşırken onun düşüncesinin gizli kalmış karanlık yanları da biraz daha aydınlığa kavuşur Ama Schelling söz konusu olduğunda arzu edilen onun felsefesini tümüyle karanlıktan arındırmak açığa çıkarmak değil şiirselliğine gizemine ve derinliğine dokunmaksızın onu içinde kalarak anlamaya çalışmaktır ki burada yapılmak istenen de bundan fazlası değildir Yayınevi Sentez Yayınları Yazar Oya Esra Bektaş Sayfa 372 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 00 cm Basım Yılı Mart 2023 Barkod 9786257906814 Kategori Düşünce

Schelling in erken dönem felsefesi üç temel eseri ile karakterize edilebilir Bunlardan ilki Genel Olarak Felsefenin Formunun Olanaklılığı Üzerine ikincisi Felsefenin İlk İlkesi Olarak Ben ya da İnsan Bilgisindeki Koşulsuz Üzerine ve üçüncüsü de Dogmatizm ve Kritisizm Üzerine Felsefi Mektuplar dır Manfred Schröter yazarının gelişimi ve yaşamındaki özel konumları nedeniyle bu üç eserin bireysel bir değerlendirmeyi hak ettiğini çünkü tutarlı bir bütün olarak önceki ve sonraki çalışmalardan farklı olduğunu vurgular Onlar yayınlanana dek elimizde yalnızca Schelling in tarihsel eleştirel nitelikteki teolojik eserleri mevcuttu Bu anlamda sözü edilen üç eser Schelling in uyanmakta olan felsefi dehasının ilk belgeleri olarak görülebilir Bu eserler problemlerin ve çözümlerin dönüşümü bakımından birbiri ile sıkı bir bağ içerisindedir ve hepsi aynı noktada özgürlüğe yapılan vurguda birleşir Schelling gerçekten de felsefenin başının ve sonunun özgürlük olduğu varsayımına erken dönem düşüncesinde hak ettiği anlamı verir ve bu dönem boyunca söz konusu varsayımı gerekçelendirmekle uğraşır O felsefenin ilk ilkesinin niçin bir forma gereksinim duyduğundan Ben in niçin epistemolojik değil de ontolojik bir bağlamda ele alındığına ve niçin bir dış dünyanın var olması gerektiğine dair açıklamalar peşindeyken daima özgürlüğü temellendirme güdüsü ile hareket eder Burada genel hatları ile analizi yapılan bu üç eserdeki düşünsel ve terminolojik dönüşümler özgürlüğe yönelim dikkate alınarak takip edildiğinde Schelling in erken dönem felsefesinde ne yapmaya çalıştığını anlamak biraz daha kolaylaşırken onun düşüncesinin gizli kalmış karanlık yanları da biraz daha aydınlığa kavuşur Ama Schelling söz konusu olduğunda arzu edilen onun felsefesini tümüyle karanlıktan arındırmak açığa çıkarmak değil şiirselliğine gizemine ve derinliğine dokunmaksızın onu içinde kalarak anlamaya çalışmaktır ki burada yapılmak istenen de bundan fazlası değildir