Özlem Ektim Yıllara — Esma Yakar

Vakit bir hayli ilerlemişti Gözlerini tavandan alamıyordu Duvarda tavandan yansıyan gölgelerin hareketleri korku salıyordu Uyumak Ne kadar iyi olabilirdi ama şu an asla Onu düşünmeden duramıyordu Kalbinden ve beyninden silemediği bir gerçek vardı Bulutlar kadar berrak apaçık O karşılaşma Ya bir pot kırsaydı ne yapacaktı O bir anlasaydı durumu İnadına yumdu gözlerini Mümkün olsa taş basacaktı üzerlerine Asla açmamak için Çünkü aklı uyumaksızın düşünceler üretiyordu