Pamir — Sıla Kurnaz

Şiiri baharı ve maviyi çok sever Yeri geldiğinde dermanını bir bardak çayda bulur Çocuklara Çocuk diye hitap eder Çocuklar onun için yüreğinden bir parçadır uçurtmalar ve gökyüzü umuttur lugatında Devamlı bir şeyler karalar o anda kağıt bulamasa da yazar Hayatında ki en büyük yemin kaleme ettiğidir Daha küçük ama yine de yazar Yüreğine sığmayanlardır kağıdında olanlar Yalnız kalmayı sever Kendini anlatmayı pek beceremez En fazla kendine iyi bak der Adını Pamir koydu kitabının Neden diyoruz o da bilmiyor senelerdir aklındaymış aslında Dünyanın Çatısı demekmiş O da sadece bunu biliyor