Parmağımı Bırakma — Dilek Uyar

Birden ardına kadar açıldı odanın kapısı Halime babasının içeriye giriş şeklinden yine dayakla sonuçlanacak bir anın ortasında olduğunu hissedince yataktan fırlayıp sobanın arkasına sığındı Hep oraya sığınırdı zaten Ve daima kasnakta işlenen bir kanaviçe olurdu sobanın arkasında Ve hep mavi nakış ipi bulunurdu işlediği iğnenin ucunda Gök mavisi dere mavisi gece mavisi Hep mavi işlerdi Halime İşlerken de hep gök mavisi bir elbise hayal ederdi üzerinde Masmavi bir elbise Hatta bazen o kadar kaptırırdı ki kendini o hayale o elbise üzerindeymişçesine okşardı eteklerini Okşadıkça daha da mavileşir daha da parlardı sanki Aslında öyle bir elbiseye sahip olmak değildi isteği Eğer o elbise üzerinde olsaydı belki bir gün gerçekten ait olduğunu hissettiği yere gidebilirdi Gökyüzüne Hem de hiç kanat çırpmadan Öylece Otururken Gökyüzü tertemizdi çünkü İnsan eli değmemiş kirlenmemiş masmavi Ayrıca gökyüzünde sadece kuşların kanat sesleri vardı Kuşlar İrili ufaklı kuşlar