Pembe Tonlar — Baran Bilginer

eski evimin oralarda bütün ağaçlar güneşe âşıktı her akşam durmadan anlatırlardıkaranlıkta oturur dinlerdimne muazzamdı aşklarıyaz meltemleri okşardı başımı tren raylarını ağaçları hep beraber uyuklardıkonlar bana sorduğundavar mı kalbinde bire diyesusardımhemen anlarlardısen vardın

eski evimin oralarda bütün ağaçlar güneşe âşıktı her akşam durmadan anlatırlardı karanlıkta oturur dinlerdim ne muazzamdı aşkları yaz meltemleri okşardı başımı tren raylarını ağaçları hep beraber uyuklardık onlar bana sorduğunda var mı kalbinde bire diye susardım hemen anlarlardı sen vardın

eski evimin oralarda bütün ağaçlar güneşe âşıktı her akşam durmadan anlatırlardı karanlıkta oturur dinlerdim ne muazzamdı aşkları yaz meltemleri okşardı başımı tren raylarını ağaçları hep beraber uyuklardık onlar bana sorduğunda var mı kalbinde biri diye susardım hemen anlarlardı sen vardın

Pembe Tonlar Şiir Antolojisi

eski evimin oralarda bütün ağaçlar güneşe âşıktı her akşam durmadan anlatırlardıkaranlıkta oturur dinlerdimne muazzamdı aşklarıyaz meltemleri okşardı başımı tren raylarını ağaçları hep beraber uyuklardıkonlar bana sorduğundavar mı kalbinde bire diyesusardımhemen anlarlardısen vardın

Eski evimin oralarda bütün ağaçlar güneşe âşıktı her akşam durmadan anlatırlardı karanlıkta oturur dinlerdim ne muazzamdı aşkları yaz meltemleri okşardı başımı tren raylarını ağaçları hep beraber uyuklardık onlar bana sorduğunda var mı kalbinde bire diye susardım hemen anlarlardı sen vardın