Penceremin Pervazına Ay Konmuş — Mustafa Berçin

Gecenin sabaha dönen yüzünde Uyandım ansızın ortalık sessiz Penceremin pervazına ay konmuş Bana gülümsüyor içten lekesiz Ay dedim geceme sessizce doğdun Hüzünlü gönlümü sevince boğdun Acılarım dindi dertleri kovdun Gidip de bırakma beni çaresiz Ay dedim çok parlak aydınlık yüzün Keder uğramaz mı gelmezmi güzün Kaşları çatıldı dedi ki hüzün İçimde saklıdır sırdır gölgesiz