Perestgeh — H Kovan Baqi

Çavên te girtî ne û tu li çêbûna min û xwe dimêzînî Ez te diwelidînim û ji te diwelidim Paşê dimêzînim hew xwe û Dersetayê dibînîm Hilmekê dikişînim bêhna xwîn û mîzê kifş dikim Xwe û Enkî jî tevlihev dikim Hevokeke halo li kaxizsimala tarîyê dinivîsînim Ji niha w wê de çi cara ev weled were bîra min welew wî bibînim te dî ev ê bi tazîkî ji dawa wê jina bê rû ket ez ê jê r bêjim Enkî Enkîyê bêhna re hîmê û mîzê jê tê Valahî hevokê jê dibe deng dixwe û hew jêçûna şopeke jêçûyî dimîne