Pipo İçen Kadınlar — Selcan Kırnal

Bu fotoğrafta on yedindesin daha Aşık olup kanatlanmamışsın yurdundan Hasretlik çekmemişsin Köy meydanından basma eteğinle lepiska saçlarını savura savura geçtiğin günler uzakta kalmamış henüz Harman yerinde duruyor parmak izlerin Mahallenin kerpiç duvarlarında bir yılkı atı gibi dolaşıyor bakışların Tahta sandalyen radyo tiyatrosu dinlemek için sabırsızlandığın saatlere kurulu kalmış Gölgen her gece pencere camı ile kavilleşmiş İçinde bir cazgırın sesi kısık

Bu fotoğrafta on yedindesin daha Aşık olup kanatlanmamışsın yurdundan Hasretlik çekmemişsin Köy meydanından basma eteğinle lepiska saçlarını savura savura geçtiğin günler uzakta kalmamış henüz Harman yerinde duruyor parmak izlerin Mahallenin kerpiç duvarlarında bir yılkı atı gibi dolaşıyor bakışların Tahta sandalyen radyo tiyatrosu dinlemek için sabırsızlandığın saatlere kurulu kalmış Gölgen her gece pencere camı ile kavilleşmiş İçinde bir cazgırın sesi kısık

Bu fotoğrafta on yedindesin daha Aşık olup kanatlanmamışsın yurdundan Hasretlik çekmemişsin Köy meydanından basma eteğinle lepiska saçlarını savura savura geçtiğin günler uzakta kalmamış henüz Harman yerinde duruyor parmak izlerin Mahallenin kerpiç duvarlarında bir yılkı atı gibi dolaşıyor bakışların Tahta sandalyen radyo tiyatrosu dinlemek için sabırsızlandığın saatlere kurulu kalmış Gölgen her gece pencere camı ile kavilleşmiş İçinde bir cazgırın sesi kısık

Bu fotoğrafta on yedindesin daha Aşık olup kanatlanmamışsın yurdundan Hasretlik çekmemişsin Köy meydanından basma eteğinle lepiska saçlarını savura savura geçtiğin günler uzakta kalmamış henüz Harman yerinde duruyor parmak izlerin Mahallenin kerpiç duvarlarında bir yılkı atı gibi dolaşıyor bakışların Tahta sandalyen radyo tiyatrosu dinlemek için sabırsızlandığın saatlere kurulu kalmış Gölgen her gece pencere camı ile kavilleşmiş İçinde bir cazgırın sesi kısık

Bu fotoğrafta on yedindesin daha Aşık olup kanatlanmamışsın yurdundan Hasretlik çekmemişsin Köy meydanından basma eteğinle lepiska saçlarını savura savura geçtiğin günler uzakta kalmamış henüz Harman yerinde duruyor parmak izlerin Mahallenin kerpiç duvarlarında bir yılkı atı gibi dolaşıyor bakışların Tahta sandalyen radyo tiyatrosu dinlemek için sabırsızlandığın saatlere kurulu kalmış Gölgen her gece pencere camı ile kavilleşmiş İçinde bir cazgırın sesi kısık