Platonik Kapının Anahtarı — Özgür Uygur

Sahip olduklarını pek az anarmış da insan olamadıklarını her zaman Gün gelir sen de beni anarsan yana yakıla gözlerimi ararsan önce hep gittiğimiz yerlerden sorarsın gitti derler elbet bulamazsın Olur da aklına gelirse sahildeki balıkçı lokantası önümde peynir tabağı ve bir ufağın yarısı rakı Açılmamak üzere kapanır bu defa perde özleyeceğim seni gittiğim yerde