Port Sudan — Olivier Rolin

Mutlu günleri anımsıyorum bu soğuk ve puslu Paris kadar tarih kadar kendimizi her şeye karşın güçlü hissettiğimiz o dönem kadar umut ve aşk kadar her şeyin olabileceği yanılsaması kadar uzak o günler A yı anımsıyorum O bir başka ben di O her sabah ayrıldığım yumuşacık elleri olan dosttu Geri dön köprüsünde geceleyin öyle uzun bekledik ki artık ne kıyıyı ne suyu ne göğü seçebiliyorduk kimin kim olduğunu ırmağın nereye aktığını hala hayatta mı yoksa çoktan başka yerde mi olduğumuzu anlayamıyorduk hiçbir yerin ihtiyar bekçileri iflah olmaz hayalcilerdik