Portakal Kabukları — İlker Okatan

Saldırıyor tahrik ediyor savuruyor seni bu kitap Her satırında zeka ile acı dans ediyor Aşk var ve yok Opera oluyor tek kişilik tiyatrodan kalabalık bir kıtaya atlıyor Kapattığında uzanıyorsun yatağına Kitap odanın her köşesini geziyor En sevdiğin arkadaşlarını aratıyor bu kitap En eskiyi Yüreğinin okyanusuna sakladığın sırları açıyor Unutamıyorsun yaşananları Unutturmuyor Yazar bir çok şairin ve yazarın yapamadığını yapıyor Ya infilaka uğruyorsun ya da kendi içsel yolculuğuna doğru yol alıyorsun Ya ben kimdim oluyorsun Kim olmalıydım Ya da Kimim Hiçbir acı kimliğinin farkında olmamandan daha acı olamaz Yaşadığın her ne ise sen olmadan yaşadığın şey hiçbir şeydir Sen de hiçbir şeysindir Kitap kendin olmanı istiyor Kendinle yüzleşmeni Kendine kalmanı Ezberler bozuluyor birer birer bu kitapta Saat 22 45 Kısık bir fon var Kısık hıçkırıklar Yazdığım sözcüklerin içinden çıkarken çok yara aldım Beni anlamak kurulan cümleler arasından başını vurarak yara alarak kanayarak çıkmaktır Aynı ağaçta aynı iklimi yaşamaktır beni anlamak Hayat kutsal kitaplar gibidir kat kat Babil in Asma Bahçeleri dir yükselti Yusuf un düştüğü kuyudur en dip yer Hayat seçtiğim romanmış Bir roman değil bir hayat seçmişim İlker Okatan olmak ne zor Ruh ateşe düştüğünde yanmıyormuş Yanacağı kadar biriktiriyormuş odununu Veriyormuş ateşe içini Unuttum Kendimi nerde yaktığımı unuttum Nerde söndürdüğümü Nerde kıvılcımlandığımı Nerde kül olduğumu ve nerden nereye savrulduğumu O kadar güzel unutmuşum ki bu yangını kendime hatırlatmaya kıyamıyorum

Saldırıyor tahrik ediyor savuruyor seni bu kitap Her satırında zeka ile acı dans ediyor Aşk var ve yok Opera oluyor tek kişilik tiyatrodan kalabalık birkıtaya atlıyor Kapattığında uzanıyorsun yatağına Kitap odanın her köşesini geziyor En sevdiğinarkadaşlarını aratıyor bu kitap En eskiyi Yüreğininokyanusuna sakladığın sırları açıyor Unutamıyorsunyaşananları Unutturmuyor Yazar bir çok şairin ve yazarın yapamadığını yapıyor Ya infilaka uğruyorsun ya da kendi içsel yolculuğuna doğru yol alıyorsun Ya ben kimdim oluyorsun Kim olmalıydım Ya da Kimim Hiçbir acı kimliğinin farkında olmamandan daha acı olamaz Yaşadığın her ne ise sen olmadan yaşadığın şey hiçbir şeydir Sen de hiçbir şeysindir Kitap kendin olmanı istiyor Kendinle yüzleşmeni Kendine kalmanı Ezberler bozuluyor birer birer bu kitapta Saat 22 45 Kısık bir fon var Kısık hıçkırıklar Yazdığım sözcüklerin içinden çıkarken çok yara aldım Beni anlamak kurulan cümleler arasından başını vurarak yara alarak kanayarak çıkmaktır Aynı ağaçta aynı iklimi yaşamaktır beni anlamak Hayat kutsal kitaplar gibidir kat kat Babil in Asma Bahçeleri dir yükselti Yusuf un düştüğü kuyudur en dip yer Hayat seçtiğim romanmış Bir roman değil bir hayat seçmişim İlker Okatan olmak ne zor Ruh ateşe düştüğünde yanmıyormuş Yanacağı kadar biriktiriyormuş odununu Veriyormuş ateşe içini Unuttum Kendimi nerde yaktığımı unuttum Nerde söndürdüğümü Nerde kıvılcımlandığımı Nerde kül olduğumu ve nerden nereye savrulduğumu O kadar güzel unutmuşum ki bu yangını kendime hatırlatmaya kıyamıyorum

Saldırıyor tahrik ediyor savuruyor seni bu kitap Her satırında zeka ile acı dans ediyor Aşk var ve yok Opera oluyor tek kişilik tiyatrodan kalabalık bir kıtaya atlıyor Kapattığında uzanıyorsun yatağına Kitap odanın her köşesini geziyor En sevdiğin arkadaşlarını aratıyor bu kitap En eskiyi Yüreğinin okyanusuna sakladığın sırları açıyor Unutamıyorsun yaşananları Unutturmuyor Yazar bir çok şairin ve yazarın yapamadığını yapıyor Ya infilaka uğruyorsun ya da kendi içsel yolculuğuna doğru yol alıyorsun Ya ben kimdim oluyorsun Kim olmalıydım Ya da Kimim Hiçbir acı kimliğinin farkında olmamandan daha acı olamaz Yaşadığın her ne ise sen olmadan yaşadığın şey hiçbir şeydir Sen de hiçbir şeysindir Kitap kendin olmanı istiyor Kendinle yüzleşmeni Kendine kalmanı Ezberler bozuluyor birer birer bu kitapta Saat 22 45 Kısık bir fon var Kısık hıçkırıklar Yazdığım sözcüklerin içinden çıkarken çok yara aldım Beni anlamak kurulan cümleler arasından başını vurarak yara alarak kanayarak çıkmaktır Aynı ağaçta aynı iklimi yaşamaktır beni anlamak Hayat kutsal kitaplar gibidir kat kat Babil in Asma Bahçeleri dir yükselti Yusuf un düştüğü kuyudur en dip yer Hayat seçtiğim romanmış Bir roman değil bir hayat seçmişim İlker Okatan olmak ne zor Ruh ateşe düştüğünde yanmıyormuş Yanacağı kadar biriktiriyormuş odununu Veriyormuş ateşe içini Unuttum Kendimi nerde yaktığımı unuttum Nerde söndürdüğümü Nerde kıvılcımlandığımı Nerde kül olduğumu ve nerden nereye savrulduğumu O kadar güzel unutmuşum ki bu yangını kendime hatırlatmaya kıyamıyorum