Portreler — Can Yücel

Can Yücel kişinin imgesini onunla girdiği içsel ve izleyenlerce her zaman anlaşılmayan bir diyalogla kendisine üstelik en olmadık yerinden doğurtabiliyordu Birine adanmış ya da birini anlatmak için yazılmış bu şiirleri okurken bütün bu özellikler düşünülürse alınan zevk olağanüstü olacaktır Herhangi bir insanın tanımlı varlığı ile imgesi arasında bir çelişki olması Can Yücelin gözettiği bir mizah ilkesidir Ancak pek çok şiirinde bu ilişkiyi keskin bir karşıtlık olarak yorumlamaz Aksine imge ve varlık arasında birbirini karşılıklı olarak yeniden yaratan bir ilişki bulunması dolayısıyla bir çelişkiden çok onu da içermek üzere anlamlı bir bağıntı kurulması gerektiğine karar vermiştir Bu kısa yazıda söylediklerimi örnekleyecek şiirler kullanmadım Belki bu ipuçlarını değerlendirerek okuyucunun Can Yücel şifrelerini çözmeye çalışması çok daha keyifli olacaktır Yarattığı o kocaman ve yürekli şiir dünyası için ona teşekkür etmenin yollarından biri de bu olsa gerek Aydın Çubukçu

Önsöz Şeyh Galip İçin Minkelaşklarla dönüyor ağaçları bahçenin Hüsnü Aşk bir tarih düşüyor coğrafyasına şehrin Itri nasıl birletirdiyse iki ayrı kıtayı Boğaziçinden bir taksimle Biz şu anda bir tuluat tiyatrosunda yaşıyoruz Naşit i ölmüş Yine de Şeyh Galip sen nur içinde yat Sen hücrelerden aydınlığa tünel açan En eski devrimcimizsin şiirlerinle Galata daki Tekkende ve türbende img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img