Proleter — Mustafa Zewal Doğan

Şehre en uzak kasabalardan şehrin en ücra köşelerinden insanlar taşınıyor kentin kalbine kapitale Çocuk genç yaşlı kadın erkekler Kent bir anıt misali dimdik Devasa meydanlarıyla asırlık sütunları binaları heykelleriyle zamana meydan okuyor Bu zamana meydan okuyan ruhun mekânın cazibesine kapılıyor yüzyıllar önce köle yüz yıllar önce direnişçi yüz yıllar önce sokak ortasında apansız ölenler Bir mucize arıyorlar geçmişi bir kenara bırakıp Şimdiki zamanın büyüsüne kapılıyorlar Şimdiki zamanın görkemine aldanıyorlar Başka coğrafyalardan başka kaderlerden başka yaşamlardan kaçıp gelen dünyanın bütün insanları ve aslında işçileri bu yeni sanılan eski dünyanın içinde birleşiyorlar Zaman geçiyor ancak geçen sadece zaman dünya aynı dünya Berhang da doğduğu coğrafyanın yazgısından kaçıp kendisi ve ailesi için yeni bir yaşamın peşine düşüyor Ancak dâhili olduğu işçi sınıfı ona bir proleter olduğunu her fırsatta gösteriyor Proleter geçmiş ve demode bir zaman kavramı olarak değil sarsıcı bir gerçeklik olarak dimdik çıkıyor okurun karşısına

Şehre en uzak kasabalardan şehrin en ücra köşelerinden insanlar taşınıyor kentin kalbine kapitale Çocuk genç yaşlı kadın erkekler Kent bir anıt misali dimdik Devasa meydanlarıyla asırlık sütunları binaları heykelleriyle zamana meydan okuyor Bu zamana meydan okuyan ruhun mekânın cazibesine kapılıyor yüzyıllar önce köle yüz yıllar önce direnişçi yüz yıllar önce sokak ortasında apansız ölenler Bir mucize arıyorlar geçmişi bir kenara bırakıp Şimdiki zamanın büyüsüne kapılıyorlar Şimdiki zamanın görkemine aldanıyorlar Başka coğrafyalardan başka kaderlerden başka yaşamlardan kaçıp gelen dünyanın bütün insanları ve aslında işçileri bu yeni sanılan eski dünyanın içinde birleşiyorlar Zaman geçiyor ancak geçen sadece zaman dünya aynı dünya Berhang da doğduğu coğrafyanın yazgısından kaçıp kendisi ve ailesi için yeni bir yaşamın peşine düşüyor Ancak dâhili olduğu işçi sınıfı ona bir proleter olduğunu her fırsatta gösteriyor Proleter geçmiş ve demode bir zaman kavramı olarak değil sarsıcı bir gerçeklik olarak dimdik çıkıyor okurun karşısına