Qafe 1864 — A Hanife Kuş

Okuyacağınız bu hikâye Kuzey in keskin rüzgârlarında esti Kaf Dağı nın gölgesinde serpildi ve zamanın bağrında bir yazgıya dönüştü Bir kadın ve bir erkeğin kaderi kâh kavuşmanın kâh ayrılığın başlangıcı oldu Bir halkın hikâyesi içinde kendine yer buldu Efsanelerin özünü QAFE ye sığdırabildim yalnızca Pşine m taşıyabiliyordu bu kadar ağır bir acıyı hem de zarif bir biçimde Buzdan ırmaklarda yanan kalpleri müziğin şefkatine sardım O kalpler hâlâ şafağı bekliyor Yeniden doğacakları sevecekleri bir kez daha buradayız diyecekleri bir şafak Bu satırlarla o şafağa selam gönderiyorum Kavuşmaların ve ayrılıkların şafağına QAFE nin ağlatan sesiyle örülmüş tüm yazgılara Günler geçti saymayı bıraktım Küllerimi Elbruz a Savurdum hikâyelerini ekledim anlatmak zorundaydım çünkü başka türlüsü mümkün değildi Unutulmuş bir kalbin içinden geçen bu yük yalnızca benim değil neslimin omzunda taşıdığı bir yüktü Ve her ağıt gibi bu da bir tanıklık gerektiriyordu Ben bir Nart kadınıyım olan biten her şeyin tanığıyım Yıllardır aynı rüyayı görüyorum Karadeniz in karanlık ve soğuk sularında gözleri uzaklara dikilmiş çocuklar kadınlar yaşlılar Hepsi bana bakıyor Tanıtım Bülteninden