Qal — Hesen Ildiz

R Baran di edebiyata kurdî ya modern de ji wan kêm lehengan e bi êşeke egzîstenyal xwe bera nav kolanên evîn rabirdû û bajarê xwe dide Niştecihên bajarê wî mirin û evîn mîna hêlekanekê di nav hebûn û tunebûnê de tên û diçin Ez ditirsiyam Ditirsiyam ku rojekê ev pirs ji bêbersiviyê winda bibana Ev pirsên ku piştî windakirina her tiştî wek modika hebûna min di destê min de mabûn min nedixwest di destê min de bişkên Loma Carna mirov min got û bêje wek qetikên benan gihaştin hev û bûn bersivek di mejiyê min de Dibetile hewl dide bo her tiştî lê hew ji bo xwe têdikoşe lê rojekê gava li dû xwe dinere hew bêhêzî û bêqewetbûniya xwe dibîne Loma piştî demekê qey aramiyekê dixwaze aramî ango hew dixwaze xwe wek pelekî ê payizê serxweş li ber bayekî berde û biçe Berê bayê ku ji devê wê derketî bi vî alî bû û ez bi vî alî ve virvirandim Hew wê got Em bizewicin min got Tu çawa dixwazî ji bo min ne mesele ye