Rimalar — Gustavo Adolfo Becquer

19 yüzyıl İspanyol şiirinde romantizmin son temsilcisi sayılan Bécquer romancero geleneği ile gizemci yenilikçi çizgi arasına yerleşen kendine özgü şiiriyle çağdaş İspanyol şiirinin de başlangıcını simgeler Unamuno Machado ve Jimenez gibi çağdaş öncülere göre bu şiir akıp giden zamanın görünmez öğelerini düşsel bir duyarlılıktan süzerek ortaya döken özelliğiyle evrensel şiir tanımının da kapısını aralar Başlıca izleklerin aşk endişe acı düş kırıklığı çaresiz insanlık halleri ölüm kaygısı olarak belirdiği Rimalar da gerçeklik şairin düş prizmalarında bir suyun dökülüşünü ya da bir çalgı telinin titreyişini anıştırır biçimde kırılır Sonuçta elde kalan tek şey dile getirilmek istenene hiçbir zaman yetmeyecek ama sonuçta vazgeçilemez olan dil dir Tanıtım Bülteninden

19 yüzyıl İspanyol şiirinde romantizmin son temsilcisi sayılan Bécquer romancero geleneği ile gizemci yenilikçi çizgi arasına yerleşen kendine özgü şiiriyle çağdaş İspanyol şiirinin de başlangıcını simgeler Unamuno Machado ve Jimenez gibi çağdaş öncülere göre bu şiir akıp giden zamanın görünmez öğelerini düşsel bir duyarlılıktan süzerek ortaya döken özelliğiyle evrensel şiir tanımının da kapısını aralar Başlıca izleklerin aşk endişe acı düş kırıklığı çaresiz insanlık halleri ölüm kaygısı olarak belirdiği Rimalar da gerçeklik şairin düş prizmalarında bir suyun dökülüşünü ya da bir çalgı telinin titreyişini anıştırır biçimde kırılır Sonuçta elde kalan tek şey dile getirilmek istenene hiçbir zaman yetmeyecek ama sonuçta vazgeçilemez olan dil dir

19 yüzyıl İspanyol şiirinde romantizmin son temsilcisi sayılan Bécquer romancero geleneği ile gizemci yenilikçi çizgi arasına yerleşen kendine özgü şiiriyle çağdaş İspanyol şiirinin de başlangıcını simgeler Unamuno Machado ve Jimenez gibi çağdaş öncülere göre bu şiir akıp giden zamanın görünmez öğelerini düşsel bir duyarlılıktan süzerek ortaya döken özelliğiyle evrensel şiir tanımının da kapısını aralar Başlıca izleklerin aşk endişe acı düş kırıklığı çaresiz insanlık halleri ölüm kaygısı olarak belirdiği Rimalar da gerçeklik şairin düş prizmalarında bir suyun dökülüşünü ya da bir çalgı telinin titreyişini anıştırır biçimde kırılır Sonuçta elde kalan tek şey dile getirilmek istenene hiçbir zaman yetmeyecek ama sonuçta vazgeçilemez olan dil dir

19 yüzyıl İspanyol şiirinde romantizmin son temsilcisi sayılan Bécquer romancero geleneği ile gizemci yenilikçi çizgi arasına yerleşen kendine özgü şiiriyle çağdaş İspanyol şiirinin de başlangıcını simgeler Unamuno Machado ve Jimenez gibi çağdaş öncülere göre bu şiir akıp giden zamanın görünmez öğelerini düşsel bir duyarlılıktan süzerek ortaya döken özelliğiyle evrensel şiir tanımının da kapısını aralar Başlıca izleklerin aşk endişe acı düş kırıklığı çaresiz insanlık halleri ölüm kaygısı olarak belirdiği Rimalar da gerçeklik şairin düş prizmalarında bir suyun dökülüşünü ya da bir çalgı telinin titreyişini anıştırır biçimde kırılır Sonuçta elde kalan tek şey dile getirilmek istenene hiçbir zaman yetmeyecek ama sonuçta vazgeçilemez olan dil dir

19 yüzyıl İspanyol şiirinde romantizmin son temsilcisi sayılan Bécquer romancero geleneği ile gizemci yenilikçi çizgi arasına yerleşen kendine özgü şiiriyle çağdaş İspanyol şiirinin de başlangıcını simgeler Unamuno Machado ve Jimenez gibi çağdaş öncülere göre bu şiir akıp giden zamanın görünmez öğelerini düşsel bir duyarlılıktan süzerek ortaya döken özelliğiyle evrensel şiir tanımının da kapısını aralar Başlıca izleklerin aşk endişe acı düş kırıklığı çaresiz insanlık halleri ölüm kaygısı olarak belirdiği Rimalar da gerçeklik şairin düş prizmalarında bir suyun dökülüşünü ya da bir çalgı telinin titreyişini anıştırır biçimde kırılır Sonuçta elde kalan tek şey dile getirilmek istenene hiçbir zaman yetmeyecek ama sonuçta vazgeçilemez olan dil dir

19 yüzyıl İspanyol şiirinde romantizmin son temsilcisi sayılan Bécquer romancero geleneği ile gizemci yenilikçi çizgi arasına yerleşen kendine özgü şiiriyle çağdaş İspanyol şiirinin de başlangıcını simgeler Unamuno Machado ve Jimenez gibi çağdaş öncülere göre bu şiir akıp giden zamanın görünmez öğelerini düşsel bir duyarlılıktan süzerek ortaya döken özelliğiyle evrensel şiir tanımının da kapısını aralar Başlıca izleklerin aşk endişe acı düş kırıklığı çaresiz insanlık halleri ölüm kaygısı olarak belirdiği Rimalar da gerçeklik şairin düş prizmalarında bir suyun dökülüşünü ya da bir çalgı telinin titreyişini anıştırır biçimde kırılır Sonuçta elde kalan tek şey dile getirilmek istenene hiçbir zaman yetmeyecek ama sonuçta vazgeçilemez olan dil dir GUSTAVO ADOLFO BÉCQUER 17 Şubat 1836 22 Aralık 1870 16 yüzyıl sonlarında Sevilla ya yerleşen ve adlarını Bécquer olarak İspanyollaştıran Flaman asıllı Becker ailesinin sekiz çocuğundan biridir Sanatıyla çocukları üzerinde etki bırakmış iyi bir ressam olan baba 1841 de Gustavo henüz beş yaşındayken yaşama veda eder İlk gittiği okullar üstüne bilgiler çeşitli ve belirsizdir Çok erken yaşlarda şiir yazmaya başlamış olan Gustavo atölyesinde birlikte çalıştıkları amcasının belirttiği kaleminin fırçasından daha güçlü olduğu yönündeki uyarılar üzerine ağırlıkla yazına yönelir 1858 de yüksek ateş ve tüm bedenini kaplayan tümörlerle yatağa düşer İyileşme döneminde çıktığı uzun yürüyüşler sırasında Rimalar ın gerçek esin kaynağı olduğu öne sürülen Julia ile tanışır 1860 yılı ozanın yaşamında bu açıdan bir dönüm noktası olur Frengi tedavisi için başvurduğu ünlü bir doktorun kızıyla Casta Estaban Navarro ile tanışır ve bir yıl sonra evlenirler El Contemporáneo dergisinde ozanın şiir sanatı üstüne düşüncelerini yansıtan Cartas literarias a una mujer Bir Kadına Yazılmış Yazınsal Mektuplar adlı denemeleri yayımlanır Ertesi yıl aynı dergide ünlü söylencelerini Leyendas ve şiirlerinden bazılarını yayımlar 1862 yılı ozan için üretken bir yıl olur söylenceler yazınsal mektuplar makaleler gazete için imzasız kitap eleştirileri tanıtımları haberleri yanında ileride Rimalar adını alacak şiirler birikmektedir 1863 yazını ve sonbaharını Sevilla da geçiren Bécquer çifti daha sonra Madrid e döner Karısından ayrılmış olan ağabeyi ve yakın dostu Valeriano da onlarladır Dostu Augusto Ferrán ın önerisi üzerine havası ozanın sağlığına iyi gelecek Santa Maria de Veruela Manastırı na yerleşirler Bécquer Desde mi celda Hücremden adlı önemli yapıtının büyük bölümünü burada kaleme alır 1868 ozan için şanssız ve üzücü bir yıldır Libro de los gorriones i Serçeler Kitabı yazmaya başladığı günlerde Casta ile Gustavo ayrılırlar Aynı yılın eylül ayında La Gloriosa 1868 Devrimi patlak verir Bécquer kardeşleri gözeten ve devlet görevleri sağlayan koruyucuları Paris e sığınır Her iki kardeş de işlerini yitirir ve Toledo ya geçmek zorunda kalırlar Ozan burada daha sıradan bir kadın olmakla birlikte mutsuzluklar acılar içindeki ozana olan sevgisini hiç esirgemeden sunan Alejandra ile en son sevda masalını yaşayacaktır Yeni bir gazete çıkarma projesi içinde Madrid e sıkça gidip geldiği günlerde 23 Eylül 1870 te Valeriano karaciğer yangısından yaşamını yitirir Gustavo çok değerli yaşam yoldaşının yitiminden sonra artık kendini toparlayamayacaktır Fırtınalı bir günde 8 Aralık ta bir dostuyla buluştuğu sırada üşütüp yatağa düşen ozan 22 Aralık 1870 sabahı yaşama gözlerini yumar Bécquer in yapıtları ozanın vasiyeti üzerine 24 Aralık Noel günü bir araya gelen dostları tarafından kitaplaştırılır img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img