Rıza Bıyık — Betül Tarıman

Rıza Bıyık 2005 Necatigil Şiir Ödülü sahibi Betül Tarıman şiirlerinden sonra bu kez öyküleri ile karşımızda Rıza Bıyık ta kendine ve dünyaya göçebe olduğunu fısıldayan eşyanın eski yüzünü ansızın bastıran yağmuru insanların telaşlı hallerini kara bıyıklarıyla bilinen bir babanın varlığını hayatın bir yerine mühürleyip bırakan anlatıcının öykülerine kulak veriyoruz Gündelik hayatın ayrıntılarında canlanan bir duygunun peşi sıra insana özgü bir kısırdöngüyü kırmak isteğiyle konuşan kısa öyküler Annecik uzun uzun camdan dışarıya baktı Evleneli beri eşyaları oradan buraya buradan oraya taşımaktan ağzı burnu çarpılmış Ha bire ekmek çorba kuru fasulye yiye içe memeli göbekli kocacığı hoş tutacağım diye Allahsız gözü hep dışarıda Evi temizlese ne temizle mese ne varsın bok götürsün içine ettiğimin evi Yere çorba dökülmüş Kalsın Bardak kırılmış Kalsın Yerde kitaplar kalsın vitrinin camı kırılmış saçlarının boyası gelmiş kalsın Kala kala olduğum yerde kaldım dedi Ansızın canavara dönüştü Kaç kez geçtiği kendinden bu kez de bağırarak geçti Bekledi hiçbir şeyi bekledi

2005 Necatigil Şiir Ödülü sahibi Betül Tarıman şiirlerinden sonra bu kez öyküleri ile karşımızda Rıza Bıyık ta kendine ve dünyaya göçebe olduğunu fısıldayan eşyanın eski yüzünü ansızın bastıran yağmuru insanların telaşlı hallerini kara bıyıklarıyla bilinen bir babanın varlığını hayatın bir yerine mühürleyip bırakan anlatıcının öykülerine kulak veriyoruz Gündelik hayatın ayrıntılarında canlanan bir duygunun peşi sıra insana özgü bir kısırdöngüyü kırmak isteğiyle konuşan kısa öyküler Annecik uzun uzun camdan dışarıya baktı Evleneli beri eşyaları oradan buraya buradan oraya taşımaktan ağzı burnu çarpılmış Ha bire ekmek çorba kuru fasulye yiye içe memeli göbekli kocacığı hoş tutacağım diye Allahsız gözü hep dışarıda Evi temizlese ne temizle mese ne varsın bok götürsün içine ettiğimin evi Yere çorba dökülmüş Kalsın Bardak kırılmış Kalsın Yerde kitaplar kalsın vitrinin camı kırılmış saçlarının boyası gelmiş kalsın Kala kala olduğum yerde kaldım dedi Ansızın canavara dönüştü Kaç kez geçtiği kendinden bu kez de bağırarak geçti Bekledi hiçbir şeyi bekledi img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

2005 Necatigil Şiir Ödülü sahibi Betül Tarıman şiirlerinden sonra bu kez öyküleri ile karşımızda Rıza Bıyık ta kendine ve dünyaya göçebe olduğunu fısıldayan eşyanın eski yüzünü ansızın bastıran yağmuru insanların telaşlı hallerini kara bıyıklarıyla bilinen bir babanın varlığını hayatın bir yerine mühürleyip bırakan anlatıcının öykülerine kulak veriyoruz Gündelik hayatın ayrıntılarında canlanan bir duygunun peşi sıra insana özgü bir kısırdöngüyü kırmak isteğiyle konuşan kısa öyküler Annecik uzun uzun camdan dışarıya baktı Evleneli beri eşyaları oradan buraya buradan oraya taşımaktan ağzı burnu çarpılmış Ha bire ekmek çorba kuru fasulye yiye içe memeli göbekli kocacığı hoş tutacağım diye Allahsız gözü hep dışarıda Evi temizlese ne temizle mese ne varsın bok götürsün içine ettiğimin evi Yere çorba dökülmüş Kalsın Bardak kırılmış Kalsın Yerde kitaplar kalsın vitrinin camı kırılmış saçlarının boyası gelmiş kalsın Kala kala olduğum yerde kaldım dedi Ansızın canavara dönüştü Kaç kez geçtiği kendinden bu kez de bağırarak geçti Bekledi hiçbir şeyi bekledi