Rojbüna Azad
Kil Yayınları
Sar e Hirç û mişk bi hev ra rûniştine Mişko ji qulika xwe li derva dinhêre û diricife Mişk dibêje Dinya sar dibe Hirç jî bawûcê xwe tine û dibêje Belê rast e Ez li zivistanê pir serma dikim
Hebû tune bû zarokek piçûk hebû Navê wî Azad bû Di serê wî da kumek sor hebû Wî sakoyek kesk li xwe kirîbû Şalê wî reş solên wî jî qehweyî bûn
