Romancı — İsmail Yasin

Romancının uçuk kaçık hayallerle kendi dünyasını inşa etmeye çalışmasını bunu yaparken kararlarının saflıkla doğru olduğuna inanarak çevresinin ona katılmasını beklemesini tebessümle seyrederim Bu çağ gerçek potansiyelini yaşamı hafta içi çalışıp hafta sonu bir şeyler yapmak olarak algılayan insan türünden saklıyor İnsanların çoğu gerçek anlamda yaşamadan bir işe yarayamadan ve nihayet hayattan hiçbir şey anlayamadan kaos ve yoklukla dolu bir ömür geçirip toprak oluyor Bu yüzden Romancı nın her şeyi kapsayan bir rüyayı tasarlamasında gerçek dünyanın değişiminden umudun kesildiği bir zamanda bir Mucizenin Parıldayan Işığını görürüm Bu Işık Daha Önce Gördüğüm Bir Rüya yı Biriyle Konuşurken Hatırlamak Gibi Bir Duygu Yaratır Bende