Rotam — Alaattin Akyüz

Zaman çevrildikçe kitap sayfaları kadar kolay Gölgen yandı kül oldu sensiz uyuyan ruhumda Bıktım artık sonu uçurum olan bu boşluktan Bir imbat essin tutuşsun yansın zaman Sevgi kapladıkça sonsuzluğu Güneşin ışığıyla yansam Seni yazmak için Bu mürekkep ırmağında yüzerken Boğularak ah bu düşten bir uyansam