Ruhu Prangalı Adam — Hıdır Berkay Uğur

Ruhu Prangalı Adam
Hıdır Berkay UğurKent Kitap
Ruhu Prangalı Adam
Hıdır Berkay UğurSapasağlam adımımı attığım o caddeden bir çürük olarak çıkmayı sanki ben mi istedim O patlama ezkaza beni öldürmedi diye ben mi suçlu oluyordum yani Niçin benle bir alıp veremedikleri vardı O ölülerin kefaretlerini hayatım boyunca ben mi ödeyecektim Bu sayfaların sahibi kanlar içerisinde durmadan ağlayıp can çekişenleri kopan bacağının nerede olduğunu yanında yatan çoktan ölmüş olan anne ve babasına soranları gördü Onlar çaresizdiler ve ölüm kokusunun hükümranlığına çoktan boyun eğmiştiler Sahi yaşayanlar bilir mi ölüm kokusunu Bilemezler çünkü bu koku ölülere ve ölümün kıyısından son anda dönenlere mahsustur Ölüm kokusu barut ve tinere bulanmış çiğ et gibi kokar ve Zülküf Hidar o kokuyu bir kere içine çekmiş olmasına rağmen hiç unutamaz O kokuyu hatırladığı vakitler ağlar Düşkünler Yurdu ndaki küçücük yatağına siner ve o kokuyu unutmak için elinden geleni yapar fakat biliyordur ki o koku ölünceye kadar peşini bırakmayacaktır çünkü kurtuluş yoktur

Kent Kitap
Sapasağlam adımımı attığım o caddeden bir çürük olarak çıkmayı sanki ben mi istedim O patlama ezkaza beni öldürmedi diye ben mi suçlu oluyordum yani Niçin benle bir alıp veremedikleri vardı O ölülerin kefaretlerini hayatım boyunca ben mi ödeyecektim Bu sayfaların sahibi kanlar içerisinde durmadan ağlayıp can çekişenleri kopan bacağının nerede olduğunu yanında yatan çoktan ölmüş olan anne ve babasına soranları gördü Onlar çaresizdiler ve ölüm kokusunun hükümranlığına çoktan boyun eğmiştiler Sahi yaşayanlar bilir mi ölüm kokusunu Bilemezler çünkü bu koku ölülere ve ölümün kıyısından son anda dönenlere mahsustur Ölüm kokusu barut ve tinere bulanmış çiğ et gibi kokar ve Zülküf Hidar o kokuyu bir kere içine çekmiş olmasına rağmen hiç unutamaz O kokuyu hatırladığı vakitler ağlar Düşkünler Yurdu ndaki küçücük yatağına siner ve o kokuyu unutmak için elinden geleni yapar fakat biliyordur ki o koku ölünceye kadar peşini bırakmayacaktır çünkü kurtuluş yoktur

KENT KİTAP
Sapasağlam adımımı attığım o caddeden bir çürük olarak çıkmayı sanki ben mi istedim O patlama ezkaza beni öldürmedi diye ben mi suçlu oluyordum yani Niçin benle bir alıp veremedikleri vardı O ölülerin kefaretlerini hayatım boyunca ben mi ödeyecektim Bu sayfaların sahibi kanlar içerisinde durmadan ağlayıp can çekişenleri kopan bacağının nerede olduğunu yanında yatan çoktan ölmüş olan anne ve babasına soranları gördü Onlar çaresizdiler ve ölüm kokusunun hükümranlığına çoktan boyun eğmiştiler Sahi yaşayanlar bilir mi ölüm kokusunu Bilemezler çünkü bu koku ölülere ve ölümün kıyısından son anda dönenlere mahsustur Ölüm kokusu barut ve tinere bulanmış çiğ et gibi kokar ve Zülküf Hidar o kokuyu bir kere içine çekmiş olmasına rağmen hiç unutamaz O kokuyu hatırladığı vakitler ağlar Düşkünler Yurdu ndaki küçücük yatağına siner ve o kokuyu unutmak için elinden geleni yapar fakat biliyordur ki o koku ölünceye kadar peşini bırakmayacaktır çünkü kurtuluş yoktur

Kent Kitap
Sapasağlam adımımı attığım o caddeden bir çürük olarak çıkmayı sanki ben mi istedim O patlama ezkaza beni öldürmedi diye ben mi suçlu oluyordum yani Niçin benle bir alıp veremedikleri vardı O ölülerin kefaretlerini hayatım boyunca ben mi ödeyecektim Bu sayfaların sahibi kanlar içerisinde durmadan ağlayıp can çekişenleri kopan bacağının nerede olduğunu yanında yatan çoktan ölmüş olan anne ve babasına soranları gördü Onlar çaresizdiler ve ölüm kokusunun hükümranlığına çoktan boyun eğmiştiler Sahi yaşayanlar bilir mi ölüm kokusunu Bilemezler çünkü bu koku ölülere ve ölümün kıyısından son anda dönenlere mahsustur Ölüm kokusu barut ve tinere bulanmış çiğ et gibi kokar ve Zülküf Hidar o kokuyu bir kere içine çekmiş olmasına rağmen hiç unutamaz O kokuyu hatırladığı vakitler ağlar Düşkünler Yurdu ndaki küçücük yatağına siner ve o kokuyu unutmak için elinden geleni yapar fakat biliyordur ki o koku ölünceye kadar peşini bırakmayacaktır çünkü kurtuluş yoktur

Kent Kitap
Sapasağlam adımımı attığım o caddeden bir çürük olarak çıkmayı sanki ben mi istedim O patlama ezkaza beni öldürmedi diye ben mi suçlu oluyordum yani Niçin benle bir alıp veremedikleri vardı O ölülerin kefaretlerini hayatım boyunca ben mi ödeyecektim Bu sayfaların sahibi kanlar içerisinde durmadan ağlayıp can çekişenleri kopan bacağının nerede olduğunu yanında yatan çoktan ölmüş olan anne ve babasına soranları gördü Onlar çaresizdiler ve ölüm kokusunun hükümranlığına çoktan boyun eğmiştiler Sahi yaşayanlar bilir mi ölüm kokusunu Bilemezler çünkü bu koku ölülere ve ölümün kıyısından son anda dönenlere mahsustur Ölüm kokusu barut ve tinere bulanmış çiğ et gibi kokar ve Zülküf Hidar o kokuyu bir kere içine çekmiş olmasına rağmen hiç unutamaz O kokuyu hatırladığı vakitler ağlar Düşkünler Yurdu ndaki küçücük yatağına siner ve o kokuyu unutmak için elinden geleni yapar fakat biliyordur ki o koku ölünceye kadar peşini bırakmayacaktır çünkü kurtuluş yoktur