Rüzgâr İçin Sözler — Theodore Roethke

Salyangozlarla kurbağa sıçrayışlarıyla geldim buraya ruh Söyle bana deriden yoksun beden bir balık terler mi Bu damarların içinden sürünerek geçip gidemem geri Kıvranıyorum bir başka seçenek için Uçurumlar Uçurumlar fırlatıyor beni gerisingeri Bu kitapta yer alan şiirler 1930 1963 yılları arasında Theodore Roethke tarafından yazıldı Roethke deneyciliğin moda olduğu bir dönemde lirik ve metafizik şiirler yazdı İnsana olduğu kadar yerin yüzüne de yapılmış dikine bir yolculuktu bu şiirler ve Ayşenur Güvenir aynı yolculuğu 1996 da Türkçe de tekrarladı Roethke gibi onun da yanında rüzgara açık bir söğüt atıyla uyuyan bir cadı yağmurdan sırılsıklam bir örümcek vardı Tadımlık 5 Kış başlarıydı Kış daha yeni başlıyordu Bir ara zamandı yaşanan Kırlar kahverengiydi hâlâ yer yer Otların kemikleri sallanıp duruyordu rüzgârda Üstünde mavi karın Kış daha yeni başlıyordu Işık usulca geziniyordu donmuş arazinin üstünde Kuru tohum taçlarının üzerinde Hayatta kalmayı başaran güzel kemikler Rüzgârda sallanıp duran Işık gezindi geniş arazinin üstünde Kaldı Otlar bıraktı sallanmayı Zihin devindi yalnız değildi Berrak havanın içinde sessizlikte Işık mıydı Işık mıydı içindeki Işığın içindeki ışık mıydı Canlanmaya başlayan hareketsizlik Ama yine de hareketsiz Canlı anlaşılması mümkün bir ruh Eğlendirmişti seni bir vakit Gelecek yeniden Hareketsiz kal Bekle